Носири Хусрав - Ҳуҷҷат ту маниро зи сари хеш бадар кун!.... NOSIR KHOSRAV

Рӯзе зи сари санг уқобе ба ҳаво хост, Аз баҳри тамаъ болу пари хеш биёрост. Бар ростии бол назар карду чунин гуфт: "Имрӯз ҳама рӯйи замин зери пари мост. Гар авҷ бигирам, бипарам аз назари шед*, Мебинам агар заррае андар таги дарёст. Гар бар сари хошок яке пашша биҷунбад, Ҷунбидани он пашша аён дар назари мост". Бисёр манӣ карду зи тақдир натарсид, Бингар, ки аз ин чархи ҷафопеша чӣ бархост. Ногаҳ зи камингоҳ* яке сахткамоне Тире зи қазову қадар андохт бар ӯ рост. Бар боли уқоб омада он тири ҷигарсӯз В-аз абр мар ӯро ба сӯйи хок фурӯ кост. Бар хок бияфтоду биғалтид чу моҳӣ В-он гаҳ пари хеш кашид аз чапу аз рост. Гуфто: "Аҷаб аст ин, ки зи чӯб асту зи оҳан, Ин тезию тундию паридан-ш куҷо хост?" Бар тир нигаҳ карду пари хеш бар-ӯ дид, Гуфто: "Зи кӣ нолем, ки аз мост, ки бар мост". Ҳуҷҷат ту маниро зи сари хеш бадар кун, Бингар ба уқобе, ки манӣ* карду чиҳо хост. روزی ز سر سنگ عقابی به هوا خاست واندر طلب طعمه پر و بال بیاراست بر راستی بال نظر کرد و چنین گفت امروز همه روی جهان زیر پر ماست بر اوج چو پرواز کنم از نظر تیز می بینم اگر ذره ای اندر تک دریاست گر بر سر خاشاک یکی پشه بجنبد جنبیدن آن پشه عیان در نظر ماست بسیار منی کرد و ز تقدیر نترسید بنگر که ازین چرخ جفا پیشه چه برخاست ناگه ز کمینگاه یکی سخت کمانی تیری ز قضای بد بگشاد بر او راست بر بال عقاب آمد آن تیر جگر دوز وز ابر مر او را سوی خاک فرو کاست بر خاک بیفتاد و بغلتید چو ماهی وانگاه پر خویش گشاد از چپ و ازراست گفتا:عجب است این که زچوبی و زآهن این تیزی و تندی و پریدن زکجا خاست!؟ زی تیر نگه کرد و پر خویش بر او دید گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست!