Olasılık Dışı Örnekleme / Olasılıksız Örnekleme / Olasılık Dışı Örnekleme Türleri

#ÖrneklemeYöntemleri #OlsılıkDışıÖrnekleme #OlasılıksızÖrnekleme Ayrıcalıklardan yararlanmak için bu kanala katılın:    / @dr_ibrahimkaya   Yeni videolarımız için abone olabilir, bildirimlerinizi açabilir, videolarımızı beğenebilirsiniz. Olasılıksız (Olasık Dışı) Örnekleme Yöntemleri Olasılık dışı örnekleme yöntemlerinde, evrendeki birimler arasında fark gözetilerek, evrendeki birimlere örnekleme seçilmeleri konusunda eşit şans verilmez. Araştırmacının istekleri ve öznel değer yargıları örnekleme seçilecek örneklemin tespitinde etkili olur. Olasılık dışı örnekleme türleri aşağıdaki şekildedir: Monografik Örnekleme, Kolay Örnekleme, Kota Örnekleme, Amaçlı (Kasti) Örnekleme, Kartopu Örnekleme. Monografik (Amaçsal) Örnekleme Yöntemi Araştırmacı, evren ile ilgili bilgilerine ve öngörülerine dayanarak, evreni temsil edebileceğini düşündüğü bir küme ya da birkaç denek üzerinde çalışır. Monografik örneklemede, eldeki bilgilere dayanılarak tasvir edilmek istenen ana kitlenin herhangi bir alt grubu, ana kitleyi temsil edeceği varsayılarak, örneklem olarak seçilir. Monografik örnekleme ile araştırma yapabilmek için, ana kitlenin (araştırmanın evreninin) homojen olması gerekir. Özellikle örneklem çerçevesinin belirli olmadığı ve araştırmacının evren hakkında bilgili olduğu durumlarda kullanılır. Örneğin; Türkiye'de kırsal kesimin ortalama özelliklerini taşıyan bir köy, monografik örnekleme tekniğiyle seçilebilir. Bu köyde yaşayanların hepsiyle görüşülebilir. Kolay Örnekleme Yöntemi Bu yöntemde amaç, isteyen herkesin örneklem içerisine ve örnekleme dahil edilmesidir. Denek bulma işlemi belirlenen örneklem hacmine ulaşılıncaya kadar devam eder. Bu yöntem gerek zaman gerekse ekonomik açıdan büyük tasarruf sağlar. Örneğin; internet anketleri, telefon anketleri gibi. Araştırmacı, bu teknikle seçilen örneklemin evreni ne derece temsil ettiği ya da ne ölçüde evrenden farklılaştığını bilemez. Bu örnekleme tekniğinin tipik örneği televizyonlarda sık sık görülen sokaktaki insanlarla yapılan görüşmelerdir. Kota Örnekleme Yöntemi Tabakalı örnekleme yönteminde olduğu gibi, evren, araştırmacının amaçlarına bağlı olarak belirlediği alt evrenlere (alt tabakalara) ayrılır. Araştırmacı her alt tabakanın örneklem içerisinde temsili için kota koyar. Ancak tabakalı örneklem yönteminde alt tabakalardan örneklem seçimi basit ya da sistematik tesadüfi örnekleme yöntemlerine göre seçilirken, kota örnekleme yönteminde alt tabakalardan seçilen örneklem araştırmacının kendisine bırakılmıştır. Örneğin, bir sokakta önünden geçen ilk 30 kişiyle konuşmak yerine örneğin ilk 15 erkek ve ilk 15 kadın ile görüşür. Kotalar belirlenirken birden fazla değişken de kullanılabilir. Kotalar belirlendikten sonra her gözlemci, elindeki kotalarda öngörülen sayıya ulaşmak amacıyla ilgili özellikleri taşımak şartıyla istediği kişiyi örnekleme dâhil edebilir. Amaçlı (Kasti) Örnekleme Yöntemi Amaçlı örnekleme yönteminde, örnekleme dahil edilecek birimleri, araştırmacı önceki bilgi, deneyim ve gözlemlerinden hareketle araştırmacının amacına uygun olarak kendi yargısıyla belirler. Araştırmacı kendi yargı ve değerlendirmeleriyle hareket ettiği için evren hakkında fikir sahibi olmalıdır. Örneğin, hiperaktif çocuklar konusunda çalışan bir araştırmacı, bu çocuklar içerisinden kendi yargısına bağlı olarak geneli yansıtacağına inandığı ve tipik hiperaktivite özelliklerini gösterenleri örneklem olarak alabilir. Kartopu Örnekleme Yöntemi Evren içerisinde yer alan birimler tam olarak belirlenemez ise evreni temsil edecek örneklemi belirlemekte zorlaşır. Kartopu örnekleme yönteminde, öncelikle araştırma evreni içerisinde yer alan ve araştırmacının ulaşabileceği ilk birim (kişi ya da obje) belirlenir. Bu birimlerden elde edilecek veriler ışığında sonraki birime ulaşılarak evreni temsil edebileceği düşünülen örneklemin oluşturulması, böylelikle başlangıçta tek bir birimden oluşan örneklem hacminin kartopu gibi büyütülmesi amaçlanmaktadır. Örneğin belirli etnik ya da dini grupların mensupları, kaçak göçmenler ya da kayıtsız işçilerle ilgili yapılacak araştırmalarda, kimlerin bu gruplara dâhil olduğunu saptamak mümkün değildir. Bu durumda araştırmacı, örnekleme girmeye uygun olan birkaç kişiyle görüşerek onlardan aynı ölçüte uyan diğer kişiler hakkında bilgi toplar. Bu süreci defalarca tekrar ederek, yeterli sayıda insanla görüşmelerini tamamlar.