FINIQ ANTIK - Ancient City of Phoenice - GUIDE nga Halil Shabani dhe Jani Kocillari

FINIQ ANTIK - Ancient City of Phoenice - GUIDE nga Halil Shabani dhe Jani Kocillari ‪@SarandaWeb‬ https://sarandaweb.net/qyteti-antik-f... QYTETI ANTIK FINIQ - Ancient City of Phoenice - GUIDE Guide nga Halil Shabani dhe Jani Kocillari Saranda Web - Rrjeti më i madh informues & promovues - Saranda News & Info Gjithçka rreth Sarandës - sarandaweb.net Website - www.sarandaweb.net Facebook www.facebook.com/SarandaWeb.net Instagram www.instagram.com/sarandaweb Email [email protected] #sarandaweb #sarandawebtv Qyteti antik Finiqi – The ancient Phoenice Qyteti antik Finiqi – The ancient Phoenice u themelua para shekullit të 5 para Krishtit. Ndodhet në një kodër që ndodhet midis qyteteve të Sarandës dhe Delvinës, ku sot gjendet qyteti me të njëjtin emër. Pas shpërbërjes së mbretërisë së Epirit, qyteti antik i Phoenicës luajti një rol të rëndësishëm në dy mënyra. Së pari, në vitin 231 pes u themelua si qyteti kryeqytet administrativ i Epirotes. Së dyti, në Finiq u nënshkrua marrëveshja e paqes ndërmjet Maqedonisë dhe Romës. Teatri i madh me rreth 17 mijë vende ndodhet në mes të kodrës. Tetra ka papje drejt Manastirit të Dyzet Shenjtorëve në Sarandë. Teatri gjithashtu funksiononte si vendi i mbledhjes së “Të gjithë Epirotes rreth Phoenice”. Këtu u morën vendime të mëdha në lidhje me paqen, luftën apo rastet e ndryshme të gjykimit. Fuqia u ushtrua nga tre gjeneralë: Njëri ishte udhëheqësi dhe u emërua prefekti. I dyti ishte sekretari i Kuvendit, dhe i treti ishte garuesi (mbrojtësi). Të tre gjeneralët ishin përkatësisht nga tre fiset kryesore: Mollosët, Kaonët dhe Thesprotët. Vendi i caktuar i pelegrinës së Phoenicës ishte Dodona. Qyteti dhe Teatri antik Finiqi – Fazat e ndertimit Qyteti antik Finiqi – Teatri është ndërtuar tri herë, i cili u konfirmua nga gërmimet arkeologjike gjatë së cilave u zbuluan tre shtresa ndërtimi. Faza e parë i përket shekullit të 4 pes. Materiali i ndërtimit është guri lokal dhe kryesisht guri i fazës është nxjerrë nga vetë kodra. Faza e dytë e ndërtimit i përket shekullit të 3 para Krishtit. Gurët e kësaj faze janë të bardha, të gdhendura mirë. Mendohet se u sollën nga guroret e afërta rreth Phoenicës. Skena u zgjerua për të pasqyruar ndryshimin në statusin e Phoenicës si metropol i Chaonisë dhe kryeqytetit të Epirit. Teatri, i ndërtuar në fazën e dytë, tejkalon madhësinë e teatrit të Dodonës në dy mënyra. Në Phoenice diametri i orkestrës ishte 19.80 metra ndërsa ajo e Dodona ishte 19.20 metra. Gjithashtu, diametri i hapësirës konkave nga qendra në kokën e ulëseve është 129.5 metra ndërsa në Dodona është 129 metra. Në skenën e teatrit u gjetën piedestalet dhe gjurmët e këmbëve të statujave gjigande. Supozohet të jenë të perëndive ose perandorëve të vjetër. Qyteti antik i Finiqit u fortifikua në tre faza. Qyteti antik i Finiqit – Një fakt përmendet edhe nga historibioli Polifusi. Faza e parë filloi me krijimin e qytetit gjatë shekullit V pes. Kjo fazë vazhdoi deri në mes të shekullit IV para Krishtit. Faza e dytë filloi në mes të shekullit të 4-të, duke arritur kështu kulminimin e zhvillimit të gjithë qytetit. Faza e tretë përkon me periudhën e zhvillimit intensiv të qytetit dhe prerjen e monedhës së parë vendase. Mnedha mbante mbishkrimin “Foinikaieon” “Φοινικαιέων” gjatë shekullit të 3 para Krishtit. Kompleksi qendror strukturor i qytetit ishte Akropoli ose Agora, e cila ndodhet në rrafshnaltën më të lartë të kodrës. Akropoli luajti rolin kryesor social dhe e mbajti atë rol deri në rënien e qytetit. Në këtë zonë gjenden monumentet më të rëndësishme dhe të ruajtura, si Thesaret dhe Bazilika. Thesaurët, të zbuluar së pari nga Ugolini në vitin 1926, shërbyen për të ruajtur thesarin e qytetit dhe “Kuvendin Epirot”. Qyteti antik Finiqi – The ancient Phoenice Qyteti antik Finiqi – Pranë dhe sipër ndërtesës së Thesaur në formë Akropoli ishin gjurmët e dukshme të bazamentit të një bazilike të madhe. Sipas fakteve historike, Peregrino peshkopi i Phoenicës përfaqësonte Epirin, në vitin 552, në Konferencën Botërore të Krishterimit. Burime të tjera përmendin Valerianin në kohën e Perandorit Leon, Filipit në vitin 516 dhe peshkopit të fundit, Efstathios. Në vitin 568, ai shkoi në Manastirin e Mesopotamisë. Më vonë në Delvinë në Manastirin e Kamenës, pranë Kakodhiqit. Gërmimet arkeologjike në Phoenice zbuluan se qyteti në kohët e lashta ishte një qendër aktive fetare. Diçka që është pasqyruar në gjetjet pagane dhe gjithashtu të krishtera ortodokse që pasuan më vonë. Pak metra larg bazilikës gjenden gjurmët e një kishe nga epoka e krishterë. Gjithashtu, në vendin “Palavli” gjenden rrënojat e tempujve të hershëm të zbukuruar me mozaikë të ndryshëm. Tempulli Episkopal i Phoenice nderon emrin e Virgjëreshës Mari, “Burimi i Jetës”, duket se është ndërtuar në bazilikën e vjetër.