Απο Μικρή (Ένα τραγούδι για τη γυναικεία Κακοποίηση) Κωνσταντίνα Ξανθογίωργη

Το Τραγούδι είναι απο την παράσταση Τα λευκά άτια χορεύουν στο φεγγαρόφωτο. Μια γυναίκα διηγείται τις δυσκολίες της ζωής της. Ο θεατής ζει το δράμα της μέσα απο τη φωνή της Κωνσταντίνας Ξανθογίωργη και τη μελωδία απο το πιάνο του Αγγέλου ποιμενίδη Στίχοι-Μουσική Ιορδάνης Δουρβανίδης Από μικρή θυμάμαι δύο λέξεις Να Ακροβατούν μέσα στα όρια της τρέλας Μέσα στα στήθη μου τσιγάρα να φωλιάζουν Και το αλκοόλ να είναι ένα με το αίμα Από μικρή τον πόνο είχα φίλο Οι μόνες λέξεις μου το Αχ και το μακάρι Στα υγρά σεντόνια να μετράω τη σιωπή μου Και οι κραυγές μου να χτυπούν στο μαξιλάρι Σώμα μου φτιαγμένο από τις γης το αφθαρτο υλικό Τι να περιμένω τι να ψάξω τι να ονειρευτώ Απλωσα τα χέρια και στα άστρα ψάχνω το θεό Είδα ένα φεγγάρι σα το αίμα κόκκινο κι αυτό Από μικρή θυμάμαι κάποια πρέπει Που ενοχές μόνο μ'αφήσανε και ευθύνη Σα δυο σίδερα τα πόδια μου να σέρνω Και η καρδιά μου να ζυμώνει αδρεναλινη Σώμα μου φτιαγμένο από τις γης το αφθαρτο υλικό Τι να περιμένω τι να ψάξω τι να ονειρευτώ Απλωσα τα χέρια και στα άστρα ψάχνω το θεό Είδα ένα φεγγάρι σα το αίμα κόκκινο κι αυτό Από μικρή αυτό που δε μπορούσα Μόνο εμμονές με άφησε και άχτι Μια μέρα όμως απ'τα αδιέξοδο θα φύγω Και η ψυχή μου θα καλπάσει σαν το Άτι