Adam Woronowicz: Nic nie muszę

W tej rozmowie Adam Woronowicz daje się poznać jako człowiek głęboko uważny i odpowiedzialny za świat, w którym żyje. Bardziej niż o własnych osiągnięciach mówi o relacjach, rodzinie i empatii — o tym, jak bardzo dziś jej brakuje i jak łatwo ranimy się nawzajem zamiast siebie wspierać. Kiedy opowiada o swoich marzeniach na 2026 rok, nie wspomina o karierze, lecz o pokoju, wzajemnej życzliwości i umiejętności rozmowy bez ataku, nawet wtedy, gdy myślimy inaczej. To rozmowa z kimś, komu naprawdę zależy na tym, jakimi jesteśmy dla siebie ludźmi.