'Herhangi Bir Kimlik Arayışı.

Merhaba arkadaşlar, Bugün sizlerle biraz sohbet etmek istedim. Belki bir podcast gibi, belki de sadece içimi döktüğüm bir video olacak. Çünkü hayatımın ilginç bir dönemindeyim. Şu an 19 yaşındayım ve çok kısa bir süre sonra 20 yaşıma gireceğim. Kulağa sadece bir sayı değişikliği gibi geliyor olabilir ama benim için biraz daha fazlası. 19 yaşım boyunca birçok şeyi düşündüm. Geçmişimi, bugünümü ve geleceğimi... Bazen insan yaş aldıkça sadece büyümüyor, aynı zamanda kendisiyle daha fazla yüzleşiyor. Ben de son zamanlarda bunu çok sık yaşamaya başladım. Kendimi bildim bileli duygusal bir insan oldum. Belki yengeç burcu olmamın da bunda etkisi vardır. İnsanlar burçlara inanır ya da inanmaz, ama ben gerçekten duygularımla hareket eden biriyim. Bir olayı yaşadıktan sonra uzun süre düşünebiliyorum. Bir anıyı yıllar geçse bile aynı hissiyatla hatırlayabiliyorum. Bazen bu güzel bir şey oluyor, bazen de insanı yoran bir özellik haline geliyor. Hayatımın önemli bir kısmını futbol oluşturdu. Bir dönem futbolcuydum ve o zamanlar hayatımın büyük bir kısmı antrenmanlardan, maçlardan ve hedeflerden oluşuyordu. Sahaya çıktığım zaman hissettiğim heyecanı, kazandığımız maçları, kaybettiğimiz zaman yaşadığım hayal kırıklıklarını hâlâ çok net hatırlıyorum. Futbol bana sadece spor yapmayı öğretmedi; disiplinli olmayı, mücadele etmeyi ve düştüğüm zaman tekrar ayağa kalkmayı da öğretti. Ama hayat bazen planladığımız gibi gitmiyor. Yollar değişiyor, insanlar değişiyor, hedefler değişiyor. Benim hayatımda da bazı şeyler değişti. Futbol geçmişimin önemli bir parçası olarak kaldı ama artık başka bir yolun içindeyim. İşin ilginç tarafı şu ki, geçmişimle bugünüm sürekli karşılaşıyor. Bazen bir fotoğraf görüyorum, bazen eski bir mesaj, bazen de bir şarkı duyuyorum ve bir anda yıllar önceki halime dönüyorum. Sanki geçmişteki ben ile bugünkü ben aynı masaya oturup konuşuyormuş gibi hissediyorum. Geçmişim bana nereden geldiğimi hatırlatıyor, bugünüm ise nerede olduğumu gösteriyor. Ama sanırım en çok düşündüğüm şey geleceğim. Çünkü insan belli bir yaştan sonra sadece yaşadığı günü değil, yaşayacağı yılları da düşünmeye başlıyor. 20 yaşına girerken kendime bazı sözler vermek istiyorum. Daha cesur olmak istiyorum. Daha fazla üretmek istiyorum. Hata yapmaktan korkmadan ilerlemek istiyorum. Çünkü şunu fark ettim; mükemmel zamanı beklemek insanı çoğu zaman olduğu yerde bırakıyor. Oysa gelişmek için bazen eksik başlamayı göze almak gerekiyor. Gelecekte nasıl biri olacağımı tam olarak bilmiyorum. Hayatın bana neler getireceğini de bilmiyorum. Ama bildiğim bir şey var: Geçmişime saygı duyarak, bugünümün değerini bilerek ve geleceğim için çalışarak devam etmek istiyorum. Belki birkaç yıl sonra bu videoyu tekrar açıp izleyeceğim. O günkü halim bugünkü beni nasıl görür bilmiyorum. Ama umarım şunu söyleyebilirim: "Vazgeçmedin. Korkularına rağmen devam ettin. Ve olmak istediğin kişiye biraz daha yaklaştın." Eğer bu videoyu izleyen ve benim gibi hayatının bir geçiş döneminde olan insanlar varsa, şunu söylemek isterim: Herkesin kendi zamanı var. Herkesin kendi hikâyesi var. Kendinizi başkalarıyla kıyaslamak yerine kendi yolunuza odaklanın. Çünkü en uzun yolculuklar bile tek bir adımla başlıyor. Bu videoyu izlediğiniz için teşekkür ederim. Belki bugün sadece konuştum, belki biraz fazla düşündüm, belki biraz fazla duygusal oldum. Ama bu da benim. 19 yaşındaki halimle, 20 yaşına hazırlanan halimle, geçmişimle, hayallerimle ve geleceğe dair umutlarımla... Görüşmek üzere.