LINKIN PARK | Roads Untraveled | Türkçe Çeviri [1000 Abone Özel]

Merhaba, öncelikle 1000 abone için teşekkür ederim. İzninizle içimi dökmek istiyorum biraz. Bu günlerde kendimi pek iyi hissetmiyorum, mutsuzum en saf tabiriyle. Covid ve dolayısıyla evde yaşamak daha da üstüme geliyor tahmin edersiniz ki. Bu sıralar aktif olmayışımın sebebi de bu, birçok şey gibi video yapmakta gelmiyor içimden. Çeviri yapmak benim için hoş bir hobiydi, işimin gücümün arasında vakit ayırıp yapardım, kafamı boşaltırdı. Şimdi bol bol vaktim var, okulum araya girdi, yapmak için tüm şartlar uygun anlayacağınız ama canım istemiyor. Bu bir veda değil, içinde bulunduğum ruh hali yüzünden istemiyorum muhtemelen; iyi ki açmışım bu kanalı. 1000 abone videosunu böyle paylaşmayı hiç istemezdim, bu videoyu atacağımı dahi unutmuşum. Ben bu şarkıyı 1 sene önce çevirdim, yüklemeden önce durup ben bunu daha özel bir zamana saklamalıyım deyip vazgeçmiştim. Daha pozitif bir yazıyla paylaşmayı düşünüyordum ama şu anım hakkında yalan söyleyemem. Hatta biliyor musunuz? İronik, tam bu şarkı gibi hissediyorum. Yirmi yaşında, vaktini harcıyor gibi hissediyorum, gidip göremediğim yollar adına üzgün gibiyim. Şarkıyı böyle hissedenler için paylaşacaktım ama bu sefer böyle hisseden benim, bu sefer kendim için paylaşıyorum. Biliyorum; böyle zamanlar olur, gelir ve geçer. Yine de içimde bir nefret var, çok derinlerde. O kadar derin ki, niye orada bilmiyorum, ne zamandan beri var bilmiyorum. Ama sanki burada benimle, tarih kadar eski, hep burada. Ve kendime duyduğum bu manasız nefret, sebebini anlamayışımla daha çok güçleniyor. Elbet bulacağım çaresini ama tam şu an ne yapacağımı bilmiyorum. Ben şikayet etmeyi hiç sevmeyen bir insanım, sanki beni işlevsiz kılıyor gibi gelir. Artık elimde değil, yorgun hissediyorum kendimi. Hep savaş vermem gerekiyor gibi hissediyorum, en yakınlarımla bile. Ve bu beni haliyle yoruyor. Gözlerimin önünde bir şeyler yitip tükeniyor gibi hissediyorum, yok oluyorum sanki. Ve daha bir sürü şey. Ahh çok negatif oldu, o zaman sizi bu videoyu ilk yaptığım zaman yazdıklarıma götüreyim, “Bugüne kadar şarkılarla beraber bir yoldaydık, o yüzden bu videoyu da öyle yapmak istedim. Bu çeviriyi yalnız ve yanlış hissettiğim bir gece yapmıştım; üstelik o gece eski dinlediğim şarkılara baktığım ve nasıl desem, herkesin o şarkıları benzer dönemlerde dinlediğini fark ettiğim bir geceydi. Yalnız hissediyorsanız bilin ki, aynı şarkıları keşfedip aynı yollardan geçerken dinliyoruz hatta aynı duyguları hissederken. Ve bizim adımızı bile bilmeyen birileri gelip tam o hissettiğimizi dile getirebiliyor. Birileriyle farklı ellerden aynı hayatları yaşayabiliyoruz ve buna rağmen yalnız hissediyoruz. Oysa mutlaka birilerinin yanı başında yerimiz var.” (1 Aralık 2019) Haksız sayılmam, bu bugünüme o kadar uyuyor ki anlatamam. Ancak, ben burayı günlüğüm gibi kullanıyorum bazen şu an ki gibi bazen üzüntümü paylaşan şarkıları, bazen yaşanmamış ihtimalleri gömdüğüm şarkıları, bazen ise mutluyken bana sarılan şarkıları paylaşıyorum. Geriye dönüp baktığımda kat ettiğim yolu görebiliyorum. Ve bu yolun en iyi tarafı, yolu paylaştığım sizlersiniz. Şu an ufacık bir kanal olmasına rağmen, bana ulaşanlar oldu, sadece benimle değil, birbiriyle iletişime geçen oluyor, yorumlarda kimi gelecekteki eşine mektup yazıyor, kimi belki artık konuşamayacağı birini anıyor ve nihayetinde, bir şekilde birbirimizin yollarına düşüyoruz, ben size şarkı ve bir hikaye ulaştırıyorum bazen de siz bana. Ve hepsi, şarkılarda gizli. Bir arkadaşa ihtiyacınız olursa, 02:49'u açın. Zira burada, yanı başımda yer var. Sağlıcakla kalın, daha dinleyeceğimiz çook şarkı var!