حاجت خواستن فقط از خداوند یکتا (و نه مقدسان) مورد تأیید قرآن است. (مهندس عبدالعلی بازرگان)

وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لَا يَخْلُقُونَ شَيْئًا وَهُمْ يُخْلَقُونَ /أَمْوَاتٌ غَيْرُ أَحْيَاءٍ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ (نحل ۲۰ و ۲۱) : و کسانی که (مشرکان آنها را) به جای خدا (برای دفع مصیبت یا جلب منفعت) می‌خوانند، چیزی نمی‌آفرینند و خود آفریده شده‌اند./ آنها مردگانند، نه زندگان و نمی‌دانند چه زمانی برانگیخته خواهند شد.(نحل ۲۰ و ۲۱) نکته: مشرکان بُت‌های سنگی و چوبی را برای برآورده شدن حاجات خود می‌خواندند، اما در واقع بر این باور بودند که بُت‌ها نماد فرشتگان و آنها نیز دختران خدایند که امور عالم به آنها سپرده شده است. امروزه کمتر کسی چنان نقشی را برای فرشتگان قائل است، درعوض پیامبر و امام و امام‌زاده‌ها را در ورای ضریح‌ها حاضر و ناظر و سمیع و بصیر و قادر در برآوردن حاجات خود می‌پندارند. صفاتی که فقط در شأن خدای یکتاست./ مقدسانی که مردم معمولا برای حوائج خود می‌خوانند، قرن‌هاست از دنیا رفته‌اند … تأکید قرآن بر این که آنها مرده‌اند و زنده نیستند، بیانگر این حقیقت است که باید حیاتی فیزیکی داشت تا بتوان کاری کرد. /معمولا مزارهای تزئین شده، مظاهری از شخصیت‌های مقدس و محبوب مردم می‌باشند که در مشکلات و مصیبت‌ها ملجأ پناه و پرستش پیروان و حاجت طلبی قرار می‌گیرند همه می‌دانند که آنها رحلت یافته‌اند، ولی روحشان را حاضر و ناظر و کارساز حوائج پیروان می‌دانند! در حالی که حواله کردن مسئله به روح و قدرت کارسازی آن در برآوردن حاجات بندگان کوچکترین مبنای قرآنی ندارد آدرس یوتیوب:    • Quran Sureh Nahl Ayyat 19 to 34 قرآن سوره ...