Имом Ҳусайн (а) дар нигоҳи Паёмбар ﷺ | Ҳақиқатҳое, ки ҳар мусулмон бояд бидонад

Имом Ҳусайн (а); намунаи муҳаббат, ҳувият ва озодагӣ дар нигоҳи Паёмбар ﷺ Бисмиллоҳир Раҳмонир Раҳим Бародарон ва хоҳарони гиромӣ! Вақте мехоҳем шахсияти Имом Ҳусайн (а)-ро бишносем, беҳтарин роҳ он аст, ки ба суханони худи Паёмбар ﷺ муроҷиат кунем. Зеро ҳеҷ кас беҳтар аз Расули Худо мақоми Ҳусайн (а)-ро баён накардааст. 1. Ҳасан ва Ҳусайн – ду гули хушбӯи Паёмбар ﷺ Паёмбар ﷺ фармуд: «Ҳасан ва Ҳусайн ду гули хушбӯи ман дар ин дунё ҳастанд.» Ин ҳадис нишон медиҳад, ки муҳаббати Паёмбар ба Ҳасану Ҳусайн танҳо муҳаббати як бобо ба набера набуд, балки нишонаи ҷойгоҳи бузурги онҳо назди Худо ва Расули Ӯ буд. 2. Ҳар кас маро дӯст дорад, бояд Ҳасану Ҳусайнро дӯст дорад Паёмбар ﷺ фармуд: «مَنْ أَحَبَّنِي فَلْيُحِبَّ هَذَيْنِ» «Ҳар кас маро дӯст дорад, бояд ин дуро дӯст дорад.» Муҳаббати аҳли байт ҷудо аз муҳаббати Паёмбар нест. Касе ки худро дӯстдори Расули Худо медонад, бояд муҳаббати фарзандони ӯро низ дар дил дошта бошад. 3. Муҳаббати Ҳасану Ҳусайн муҳаббати Паёмбар аст Паёмбар ﷺ фармуд: «مَنْ أَحَبَّ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ فَقَدْ أَحَبَّنِي، وَمَنْ أَبْغَضَهُمَا فَقَدْ أَبْغَضَنِي» «Ҳар кас Ҳасан ва Ҳусайнро дӯст дорад, маро дӯст доштааст ва ҳар кас бо онҳо душманӣ кунад, бо ман душманӣ кардааст.» Ин ҳадис мақоми волои ин ду сарвари ҷавонони биҳиштро нишон медиҳад ва ба уммат мефаҳмонад, ки муҳаббати аҳли байт як арзиши исломӣ аст. 4. Ҳусайн аз ман аст ва ман аз Ҳусайнам Паёмбар ﷺ фармуд: «حُسَيْنٌ مِنِّي وَأَنَا مِنْ حُسَيْنٍ» «Ҳусайн аз ман аст ва ман аз Ҳусайнам.» Ин ҷумла танҳо пайванди насабиро баён намекунад. Уламо гуфтаанд, ки рисолати Паёмбар ва арзишҳои Ислом бо фидокориҳои Ҳусайн (а) ҳифз гардиданд. Аз ҳамин рӯ Паёмбар фармуд: «Ман аз Ҳусайнам.» 5. Худо дӯст медорад касеро, ки Ҳусайнро дӯст дорад Дар идомаи ҳамон ҳадис омадааст: «أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْنًا» «Худо дӯст дорад касеро, ки Ҳусайнро дӯст дорад.» Муҳаббати Ҳусайн танҳо эҳсос нест; балки пайравӣ аз ростӣ, адолат, покӣ ва озодагӣ аст. 6. Ҳасан ва Ҳусайн сарварони ҷавонони аҳли биҳиштанд Паёмбар ﷺ фармуд: «الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ» «Ҳасан ва Ҳусайн сарварони ҷавонони аҳли биҳишт ҳастанд.» Ин бузургтарин нишонаи фазилат ва мақоми маънавии он ду мебошад. Паёмбар онҳоро ҳамчун намуна барои ҷавонони уммат муаррифӣ кардааст. 7. Васияти Паёмбар дар бораи аҳли байт Паёмбар ﷺ фармуд: «أُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ فِي أَهْلِ بَيْتِي» «Шуморо ба Худо савганд медиҳам, ки ҳаққи аҳли байти маро нигоҳ доред.» Ин аз охирин васиятҳои Расули Худо(с) ба уммат буд. Ӯ мехост, ки мусулмонон ҷойгоҳ ва эҳтироми аҳли байтро ҳамеша ҳифз намоянд. Аз ҳамаи ин ҳадисҳо равшан мешавад, ки Имом Ҳусайн (а) танҳо шахсияти таърихӣ нест. Ӯ намунаи муҳаббат, имон, ҳувият, озодагӣ ва ҳифзи ҳақиқат аст. Агар мехоҳем пайрави Ҳусайн (а) бошем, бояд дар зиндагии худ ростгӯӣ, адолат, шафқат, озодагӣ ва дифоъ аз ҳақро зинда нигоҳ дорем. Салом бар Ҳусайн, бар аҳли байти Ҳусайн ва бар ҳамаи касоне, ки роҳи ҳақ ва адолатро идома медиҳанд.