Huwag Mong Husgahan

Huwag Mong Husgahan (Original Tagalog Inspirational Ballad) [Verse 1] Huwag mong husgahan ang isang tao, Sa sabi-sabi lamang ng iba. Hindi lahat ng naririnig mo, Ay siyang buong katotohanan. May mga luhang hindi nakikita, May mga sugat na tahimik lang. May mga pusong pilit lumalaban, Kahit sila'y palaging hinuhusgahan. [Pre-Chorus] Bago ka magsalita ng masakit, Pag-isipan mo muna ang lahat. Baka ang taong iyong sinisiraan, Ay matagal nang pasan ang kanyang laban. [Chorus] Huwag mong husgahan ang isang tao, Batay lang sa naririnig mo. Alamin mo muna ang buong kwento, Bago mo siraan ang kanyang pagkatao. Hindi mo alam ang kanyang dinaanan, Mga gabing puno ng kalungkutan. Mas mabuting umunawa kaysa manakit, Pagkat ang Diyos lang ang tunay na humahatol. [Verse 2] Ang tsismis ay parang apoy, Mabilis kumalat at sumunog. Ngunit ang katotohanan ay darating, At lahat ng lihim ay mabubunyag din. Kung respeto ang ating ibibigay, Kapayapaan ang ating makakamtan. Sa bawat salitang ating bibigkasin, Pag-ibig sana ang manaig. [Bridge] Hindi sukatan ang isang pagkakamali, Upang habang buhay ay ikaw ay maliitin. Lahat tayo'y may kahinaan, At lahat ay may pagkakataong magbago. Kaya bago ka manghusga, Tumingin ka muna sa sarili. Baka ang kapintasan na nakikita mo sa iba, Ay minsan ding naging bahagi ng iyong buhay. [Final Chorus] Huwag mong husgahan ang isang tao, Batay lamang sa naririnig mo. Unawain mo muna ang buong kwento, Bago mo sirain ang kanyang pagkatao. Dahil ang tunay na may mabuting puso, Ay marunong makinig at umunawa. At sa huli'y ang Diyos lamang ang nakaaalam, Ng buong katotohanan sa bawat nilalang. [Outro] Kaya magmahal, huwag manghusga. Magpatawad, huwag manira. Sapagkat ang kabutihan at katotohanan, Ay laging mananaig sa tamang panahon.