คนฮักกับคนผิด

ฮู้ทั้งฮู้ ว่ามันบ่ถืก แต่หัวใจ มันเลือกฮักอ้ายไปแล้ว ตั้งแต่วัน ที่อ้ายเดินเข้ามา ชีวิตธรรมดา กะเปลี่ยนไป คนหนึ่ง ที่เคยอยู่ลำพังมาตั้งโดน กลับมีคน คอยห่วงใยทุกอย่าง ฝนตก อ้ายกะมารับ ยามป่วยไข้ กะอยู่เฝ้าจนฟ้าสาง จำได้ ทุกเรื่องเล็กน้อยในใจบางบาง จนฉัน เผลอฮักอ้ายจนหมดใจ แต่ทุกครั้ง ที่อ้ายโทรหา ปลายสาย ยังมีเขาคนนั้นรออยู่ ยิ่งอ้ายดี กับฉันหลายส่ำใด๋ หัวใจ ยิ่งเจ็บหลายส่ำนั้น ฉันควรสิฮักต่อ หรือควรพอส่ำนี้ ฮักคนมีเจ้าของ มันบ่มีทางใด๋ดี ยิ่งอ้ายดูแล ยิ่งแพ้หัวใจเจ้าของ ยิ่งอยากครอบครอง ยิ่งต้องร้องไห้ ฮู้ทั้งฮู้ ว่ามันผิด ฮู้ทั้งฮู้ ว่าบ่มีสิทธิ์ แต่หัวใจ มันยังคิดฮอดอ้ายอยู่ทุกคืน ยิ่งฮักหลาย ยิ่งเจ็บหลาย ยิ่งผูกพัน ยิ่งทรมาน ตกลงฉันต้องเป็นหยัง ระหว่างคนฮัก...กับคนผิด บางคืน กะถามเจ้าของหัวใจ ว่าสิให้จบลงแบบใด๋ สิอยู่ต่อไป ในฐานะคนบ่มีตัวตน หรือสิเดินหนี ทั้งที่ยังฮัก คนหนึ่ง ได้ครอบครองหัวใจอ้าย อีกคน ได้เพียงความห่วงใย ส่วนฉัน ได้แต่เก็บความรู้สึกไว้ แล้วร้องไห้ ยามอ้ายกลับไปหาเขา ยิ่งใกล้อ้าย กะยิ่งหวั่นไหว ยิ่งฮักหลาย กะยิ่งบาปในใจ อยากกอดอ้าย ไว้ให้นานกว่านี้ แต่กะฮู้ดี ว่าฉันบ่ควร ฉันควรสิฮักต่อ หรือควรพอส่ำนี้ ฮักคนมีเจ้าของ มันบ่มีทางใด๋ดี ยิ่งอ้ายดูแล ยิ่งแพ้หัวใจเจ้าของ ยิ่งอยากครอบครอง ยิ่งต้องร้องไห้ ฮู้ทั้งฮู้ ว่ามันผิด ฮู้ทั้งฮู้ ว่าบ่มีสิทธิ์ แต่หัวใจ มันยังคิดฮอดอ้ายอยู่ทุกคืน ยิ่งฮักหลาย ยิ่งเจ็บหลาย ยิ่งผูกพัน ยิ่งทรมาน ตกลงฉันต้องเป็นหยัง ระหว่างคนฮัก...กับคนผิด ถ้าความฮักครั้งนี้ เป็นบาปที่ต้องรับ ฉันกะยอมเจ็บ กับน้ำตาของโตเอง แต่อยากให้อ้ายฮู้ไว้ ว่าผู้หญิงคนนี้ ฮักอ้ายจริงทุกอย่าง แม้สุดท้าย สิเป็นได้แค่คนผิดในเรื่องของความฮัก ฉันควรสิฮักต่อ หรือควรพอส่ำนี้ ฮักคนมีเจ้าของ มันบ่มีทางใด๋ดี ยิ่งอ้ายดูแล ยิ่งแพ้หัวใจเจ้าของ ยิ่งอยากครอบครอง ยิ่งต้องร้องไห้ ฮู้ทั้งฮู้ ว่ามันผิด ฮู้ทั้งฮู้ ว่าบ่มีสิทธิ์ แต่หัวใจ มันยังคิดฮอดอ้ายอยู่ทุกคืน ยิ่งฮักหลาย ยิ่งเจ็บหลาย ยิ่งผูกพัน ยิ่งทรมาน ตกลงฉันต้องเป็นหยัง ระหว่างคนฮัก...กับคนผิด ฮู้ทั้งฮู้ ว่ามันบ่ถืก แต่หัวใจ มันเลือกฮักอ้ายไปแล้ว ถ้าความฮักครั้งนี้ เป็นบาปที่ต้องรับ