Miłość Silniejsza niż Śmierć | Epicki Metal Symfoniczny | Słowiańska Przestrzeń

Annabel Lee - Edgara Allana Poe to utwór o obsesji, o wiecznym trwaniu uczucia – mimo śmierci ukochanej narrator wierzy, że ich dusze pozostają nierozerwalnie związane, a on sam wciąż „śni o Annabel Lee” i czuwa przy jej grobie. #metalsymfoniczny #ballada #metal #annabelle 🔥 Subskrybuj @SłowiańskaPrzestrzeń --------------------------------------------------------------------------- Jeśli chcesz, żebyśmy jeszcze częściej dręczyli Twoje słuchawki i głośniki, możesz symbolicznie wesprzeć działalność kanału: https://patronite.pl/poezja-na-nowo https://suppi.pl/bajerosfera ---------------------------------------------------------------------------- Niegdyś przed wielu, wielu laty W królestwie nad mórz pianą Żyła dzieweczka, którą znałem; Annabel Lee ją zwano. Dzieweczka z kraju ponad morzem, W królestwie nad mórz pianą Żyła tym tylko, że mnie kocha, I tym, że jest kochaną. Byliśmy dziećmi, ja i ona, W królestwie nad mórz pianą, A miłowaliśmy się miłością Nad miłość innym daną. A miłowaliśmy się miłością, Ja z moją Annabel Lee, O jakiej chyba skrzydlaty Rój Serafinów śni. I z tej to właśnie, z tej przyczyny W królestwie nad mórz pianą Wicher napędził kłąb chmur siny W królestwie nad mórz pianą. I jak Serafin lodowaty, W mroźne odziany mgły, Do zimnej wtrącił ją mogiły - Moją Annabel Lee. Bo tam, w królestwie nad mórz pianą, Każde dziecko to wie, Że zazdrościły Serafiny Annabel Lee i mnie, I że dlatego wichry mroźne W chmurne odziane mgły Zabiły ją - zmroziły... Mą piękną Annabel Lee. Lecz w naszej miłości, choć była dziecięca, Tak silnych uroków moc tkwi, Żeśmy się kochali i lepiej, i więcej Niż starsi i mędrsi niż my... Niż mędrsi i starsi niż my... I nigdy anioły, co w niebie królują, Ni czarnych demonów rój zły, Nie mogły oderwać jej duszy od mojej, Ni mojej od Annabel Lee. I dziś, skoro drżąca srebrzystość miesiąca I gwiazd pozłocistych rój lśni, Śnię o niej i czuję na sobie płonące Oczy pięknej Annabel Lee. I co noc w snów bieli, wśród srebrnej topieli, Spoczywam z nią razem na zimnej pościeli, Tam w jej królestwie nad mórz pianą, Tam w jej mogile pod mórz pianą... Przekład: Barbara Beaupré