Kasy mało, na kakao, ale nic się nie stało!

Przez pół roku szare niebo, deszcz stukał w parapet mój, Każdy ranek taki sam był, jakby zgubił kolor swój. Ludzie biegli gdzieś do pracy, wiecznie spięci, wiecznie w biegu, Aż pewnego dnia na skwerze słońce wyszło bez kolegów. Rower skrzypi, dzieci krzyczą, ktoś otworzył pierwszy grill, Nagle nawet stary blok ten jakby młodszy stał się w mig. (Refren) Kasy mało, na kakao, ale nic się nie stało. Najważniejsze, lato wreszcie grzeje twarze nam na mieście. Kasy mało, na kakao, ale nic się nie stało. Choć w portfelu trochę pusto, słońce świeci nam po prostu. (Zwrotka 2) Nie polecę dziś na Bali, nie kupuję złotych plaż, Mam jezioro za zakrętem, i znajomych, których znasz. Na ławeczce zimne napoje, ktoś gitarę bierze znów, I na chwilę można zgubić cały ciężar dawnych dni. Nie zniknęły przecież ceny, rachunki nie poszły spać, Ale człowiek choć przez moment może trochę lżej się śmiać. (Refren) Kasy mało, na kakao, ale nic się nie stało. Najważniejsze, lato wreszcie grzeje twarze nam na mieście. Kasy mało, na kakao, ale nic się nie stało. Choć w portfelu trochę pusto, słońce świeci nam po prostu. (Most) Nie potrzeba wielkich cudów, jachtów, wysp i grubych kont, Czasem wystarczy wieczór ciepły, gdy nie goni człowieka prąd. Kilka śmiechów, trochę muzyki, zapach trawy, późny zmrok, I przypomnieć sobie nagle, że to całkiem niezły rok. (Ostatni refren – wszyscy razem) Kasy mało, na kakao, ale nic się nie stało. Najważniejsze, lato wreszcie grzeje twarze nam na mieście. Kasy mało, na kakao, ale nic się nie stało. Niech ta chwila jeszcze trwa, bo za szybko biegnie świat. (Outro) Kasy mało, na kakao... ale śmiechu starczy nam... Lato wreszcie... lato wreszcie... przyszło tutaj, między nas.