Mil çekilmiş gözler

Söz&Müzik: Selçuk Özbayrak Şarkı Sözleri; Zifiri karanlık çöker, ruhumda bin yara, Felek pusu kurmuş, düşürmüş beni dara. Gayrı derman aramam bu virane şehirde, Zira bahtım yazılmış, kapkara duvara. Bunca keder yüklenmiş, omuzlarım bükülür. Gözlerimden yaş değil, ömür dökülür. Gülmedim şu alemde hep bir cefa peşimde. Her nefeste kalbimden bir parça sökülür. Gözlerime mil çekilmiş, görmez oldum rüzgârı, Sineme hapsettim artık o bitmek bilmez efkârı. Vefa beklemek beyhude, bu devr-i alem içinde, Kendi külümle avuttum, yanan bunca didarı. Bir katre huzur uğruna deryaları tükettim, Ben bu ömür kervanını, çıkmaz yola sevk ettim. Ne tabip anlar halimden ne derman kâr eder. Ruhumu bizzat kendim, bu sükûta hapsettim. Bî-çare dertlerimle, savruldum bu mahşerde, İsyanım feryat olur, yankılanır her yerde. Müebbet bir kederdir, alnıma düşen gölge, Gülmeyi haram kıldı, kader denilen perde. Gözlerime mil çekilmiş, görmez oldum rüzgârı, Sineme hapsettim artık o bitmek bilmez efkârı. Vefa beklemek beyhude, bu devr-i alem içinde, Kendi külümle avuttum, yanan bunca didarı. Gözlerime mil çekilmiş, görmez oldum rüzgârı, Sineme hapsettim artık o bitmek bilmez efkârı. Vefa beklemek beyhude, bu devr-i alem içinde, Kendi külümle avuttum, yanan bunca didarı. Gözlerime mil çekilmiş, görmez oldum rüzgârı, Sineme hapsettim artık o bitmek bilmez efkârı. Vefa beklemek beyhude, bu devr-i alem içinde, Kendi külümle avuttum, yanan bunca didarı.