คนธรรมดา..ที่มีธรรมะนำทาง

[Verse 1] มองดูโลกที่ลวงตา ใครจะมาสนใจเรา ปล่อยชีวิตผ่านความเหงา อยู่กับสิ่งที่ทำไป คนธรรมดาคนหนึ่ง ยึดในธรรมนำจิตใจ ไม่หวังสิ่งใดเลิศเลอ แค่เจอความสงบเย็น [Verse 2] เกิดมาเพียงผู้เดียว ยามทุกข์ท้อต้องเจียมตน ปล่อยวางความสับสน ไม่ยอมทนกิเลสพา เดินตามสายกลางก้าวไป จิตรู้ตื่นด้วยปัญญา กัลยาณมิตรชักพา ร่วมเดินทางที่งดงาม [Chorus] เราจะฝ่าฟันกิเหลดไป มีธรรมะช่วยนำทาง ความเมตตาไม่เคยจาง หลอมรวมใจให้เป็นหนึ่ง เจอลมฝนแห่งความทุกข์ มีสติคอยฉุดดึง ใจร้อนใจเจ็บลึกซึ้ง ปล่อยมันไปไม่ยึดเหนี่ยว [Outro] มีธรรมข้อเดียวก็พอ... กิเลสร้ายแค่ไหน... ใจไม่กลัว เดินตามสายกลาง... สงบเย็น