Przemku "Chmielu"...! Jesteś tam? Jesteś tam. Nie zapomnę Cię...

Odszedł Przemek. Odszedł Chmielu... - pamiętam, jak przy pierwszym spotkaniu zwrócił mi uwagę: "Ania, nie mów do mnie Przemek, mów mi Chmielu...". Odejście Chmiela pozbawia mnie kolejnego, jednego z tych kurczowo trzymanych się odczuć bycia wiecznie młodą i pełną energii. Kto zastąpi Przemka? Człowieka, do którego bieszczadnicy spieszyli po to, by posłuchać "Bieszczadzkiego grajka", śpiewającego pełnią duszy i serca. By pogawędzić, pośpiewać, powędrować, pożartować. Słuchało się Przemka z uśmiechniętą japą. Piękne było to, że w swojej pasji za cel obierał sobie nie splendory braw, ale koncerty w szacunku dla publiczności i dzielenie się swoją wrażliwością. Bo Chmielu wrażliwość, życzliwość, otwartość miał w krwiobiegu. Widok Jego postaci poznało wielu, przyjaznego bieszczadnika, z nieodłącznym kapeluszem. I ten uśmiech, i przymrużone oczy, i sposób bycia, nokautujący wszelki dystans i nieśmiałość. I osobliwe w słuchawce telefonu: "Bieszczad kołysze się i płynie, Chmielu z drugiej strony...". Przemku, Chmielu! Jesteś tam? Jesteś tam. Nie zapomnę Cię... Materiał wideo i montaż: MarzAnna Maria W. Łopienka, 16 czerwca 2014r. ŚWIĘTA PRECZYSTA /z tomiku BIESZCZADY POEZJA I BLUES/ słowa - Mirosław Welz muzyka, gitara i śpiew - Przemysław Chmielewski "Chmielu" gitara - Grzegorz Rokosz Bogarodzico Święta Preczysta Syn Twój bez ramion na krzyżu Pod gołym niebem w cerkwi ruina Przytul Go wzrokiem Maryjo Demon przetoczył się tu kamieniem Przez złej pamięci ogrody Mgłę pozostawił strażniczkę niemą Krzyku palonej ikony Witaj Mateńko Królowo nasza Mgła pierzcha Bieszczad się mieni Ku wieczorowi ku nam powracasz Jak Słońce z nieba ku ziemi Zielskiem porosły olszyną chwastem Blizny starego cerkwiska Ożyły cienie wiatr szepce w trawie Modlitwę - Święta Preczysta