Αρλέτα - "του ανέμου και της παινεμένης"

"Του ανέμου και της παινεμένης" Στίχοι: Federico Garcia Lorca Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη Άλλες ερμηνείες: Αρλέτα Ντέφι χτυπώντας το φεγγάρι χορεύει κι έρχεται με χάρη, έρχεται μες στις ερημιές από το φως ασημωμένη μικρή τσιγγάνα η Παινεμένη. Ως τη θωρεί πετιέται πάνου ο Άνεμος ο ακοίμιστος, Πουνέντες άντρας πονηρός κοιτάει τη μικρή κοιτάει κι ολόγλυκα της τραγουδάει: Μικρούλα μου άσε να σηκώσω το φουστανάκι σου να ειδώ άσε με λίγο να σ' αγγίξω και της κοιλίτσας σου ν ανοίξω το ρόδο το γαλαζωπό. Πετάει το ντέφι τρομαγμένη και τρέχει τρέχει η Παινεμένη, ξοπίσω της ακολουθεί Άνεμος άντρας που κρατεί μια σπάθα, σπάθα αστραφτερή. Άχου το κύμα πώς χλωμιάζει ο κάμπος άκου πώς στενάζει παίζει των ίσκιων η φλογέρα μέσα στο σκοτεινό αγέρα: Τρέχα Παινεμένη τρέχα κι όπου να ναι θα προφτάσει ο Άνεμος και θα σ αρπάξει, να τος χιμάει από ψηλά γλείφεται γλώσσες τις εννιά. Στο πρώτο σπίτι η Παινεμένη χώνεται μέσα αλαφιασμένη την αρωτάνε να τους πει και κείνη λέει κι ανιστορεί. Ενώ απ τη λύσσα του θερίο, ο Άνεμος γυρνάει στο κρύο παίρνει το σπίτι και το ζώνει τα κεραμίδια του δαγκώνει.