Carl Orff - Carmina Burana - 05. Ecce Gratum

5. ECCE GRATUM Ecce gratum et optatum Ver reducit gaudia, purpuratum floret pratum, Sol serenat omnia, iamiam cedant tristia! Estas redit, nunc recedit Hyemis sevitia. Iam liquescit et decrescit grando, nix et cetera, bruma fugit, et iam sugit, Ver Estatis ubera; illi mens est misera, qui nec vivit, nec lascivit sub Estatis dextera. Gloriantur et letantur in melle dulcedinis qui conantur, ut utantur premio Cupidinis; simus jussu Cypridis gloriantes et letantes pares esse Paridis. 5. BEHOLD, THE PLEASANT SPRING Behold the pleasant and longed-for spring brings back joyfulness, violet flowers fill the meadows, the sun brightens everything, sadness is now at an end! Summer returns, now withdraw the rigors of winter. Ah! Now melts and disappears ice, snow, and the rest, winter flees, and now spring sucks at summer's breast: A wretched soul is he who does not live or lust under summer's rule. Ah! They glory and rejoice in honeyed sweetness who strive to make use of Cupid's prize; At Venus' command let us glory and rejoice in being Paris' equals. Ah!