02. ശ്രീമദ് ഭഗവത് ഗീത- തം തഥാ കൃപയാവിഷ്ടം (In Practical Life)

തം തഥാ കൃപയാവിഷ്ടമശ്രുപൂർണാകുലേക്ഷണം വിഷീദന്തമിദം വക്യമുവാച മധുസൂദനഃ സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു : അങ്ങനെ മനസ്സലിഞ്ഞവനും, കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോട് കൂടിയവനും ദുഖിക്കുന്നവനുമായ അർജുനനോട് ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു. വ്യാഖ്യാനം: ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ വിവരിച്ചതുപോലെ, അർജ്ജുനൻ ബന്ധുക്കളെ കൊല്ലേണ്ടിവരുമെന്നോർത്ത് അഗാധമായ ദുഃഖത്തിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലുമാണ്. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നു, മനസ്സലിഞ്ഞ് അവൻ തളർന്നിരിക്കുന്നു ('കൃപയാ ആവിഷ്ടം', 'അശ്രുപൂർണ്ണാകുലേക്ഷണം', 'വിഷീദന്തം'). ഈ അവസ്ഥയിൽ, മധു എന്ന അസുരനെ നിഗ്രഹിച്ച, അജ്ഞാനത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണൻ ('മധുസൂദനഃ'), ഉപദേശം നൽകാനായി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുന്നു. ഭഗവദ്ഗീതയിലെ തത്വോപദേശത്തിന് ഇവിടെ തുടക്കം കുറിക്കുന്നു. #bhagavatgita #brahmakumarrajeshmohan #geetagyan #geetaupdesh #geetha chapter 2 Verse 1