Ateş Çemberi

Şarkı Sözleri; Bi akrep gibi sözleri, etrafı çeksen alevli çizgileri, bitmez manipülatif etkileri, şerefli değil oğlum onlar ulaşır sana iğneleri. Bu kadar kendinden dem vurma diyen de kendileri, anlatmıyorsun diye kızanlarda samimiyetsiz yüzleri, haykırsan da melodilerle yaşadığın acı saniyeleri. Kulak asmayacaklar vakit var diyecekler bunlar en sahteleri. Sözümün karşılığında yok ki bi karakteri, ne oldu kendine çevirmişsin yine tetikleri, demeyecekler asla seni ne tetikledi, hepsi birbirine suç atacak ne olacak bu savaşın sende ki etkileri. Ağır konuşma diyorum Atuke sus ve yut tüm yeminleri, çeker gidersin en fazla ya bedeni ya ruhani, üzülme diye söyledikleri, yüzde kaçını oluşturmakta yaptıkları eylemleri. Susmayı başardığın her zerre yok senden iyisi, biriken bi kar topu bu değil olayların yenisi, sonuca bağlanmamış ölü çocuklarının bedenleri, mezarlıklarında yer yok artık sokaklarında daima var bi kan lekesi. Yalnız başına düşünmek delirmenin habercisi, içeriden gelen kimin sesi, bu dokunan neyin hissi, gerçek mi bu etkisi. Şapkayı önüne alsın herkes düşünsün biraz abisi, ne saç kaldı ne sakal sırada kesilecek olan tek şey bileklerin sızılı ninnisi. Bir anda vur kır o kapıyı ve terk et tüm sebep olanları, bu kadar kan kaybıyla iz bırakmadan yaşanır mı? Takip etmekte seni daima içinde ki merhametli dayı, katilin görmesin diye hep saklanma payı, her seferinde dar ağacına çıkıyor sonunda kazanamıyorsun bu davayı. Bir anda vur kır o kapıyı ve terk et tüm sebep olanları, bu kadar kan kaybıyla iz bırakmadan yaşanır mı? Takip etmekte seni daima içinde ki merhametli dayı, katilin görmesin diye hep saklanma payı, her seferinde dar ağacına çıkıyor sonunda kazanamıyorsun bu davayı. Karşında kendini suçsuz hissedenlerin hepsi biraz sorumsuz, olmadı ki gençliğin sorunsuz, yaşadıklarımı gömmeye sen razısın aslında değilsin uyumsuz, ama asla değinmedikleri için babana dönüşüyorsun oluyorsun bi huysuz. Zamanında sokaklarda yattın kimse demedi bu çocuk kalıyor mu susuz, karnını ne ile doyurdun nasıl duş aldın biliyorlar mı sözde herkes oyunsuz, klişe bi aile tiyatrosu içinde dolanıyorsun kedere doyumsuz, herkes en iyi rollerinde kuliste kulakları sana hep duyumsuz. Ne olacaktı sandın konuşunca değişmiyor hepsi çözümsüz, bir gün gelecek vakitleriniz bana yetmeyecek algılardan körsünüz, kanıyorum her seferinde tutmuyor saatini hiçbir sözünüz. Biliyorum en iyisinden gelmekte özünüz, geçmişimizde var bi özürümüz, üç kişi savaştık belki ama siz sağ kaldınız bi beni on beş yılda gömdünüz. Doğruları söyleyin öldürdünüz, artık saygı duyduğunuz her zerrem sayelerinde hükümsüz, sarılmanın nasıl his olduğunu unuttum bu düşüş uçurumsuz, yaşattıklarınıza bipoları alet ettiniz ağzımı kapatıyorum gülüşlerimi duy ve sus. Beynimin içinde koca bi pus, birazcık pas, otuz bir oldum dedim ki pes, ben karanlık günlerinizi toplayıp uzaklara çöken bi ses, bugün oturmalı artık göğsünüze kalbimi eriten o ağır örs. Bir anda vur kır o kapıyı ve terk et tüm sebep olanları, bu kadar kan kaybıyla iz bırakmadan yaşanır mı? Takip etmekte seni daima içinde ki merhametli dayı, katilin görmesin diye hep saklanma payı, her seferinde dar ağacına çıkıyor sonunda kazanamıyorsun bu davayı. Bir anda vur kır o kapıyı ve terk et tüm sebep olanları, bu kadar kan kaybıyla iz bırakmadan yaşanır mı? Takip etmekte seni daima içinde ki merhametli dayı, katilin görmesin diye hep saklanma payı, her seferinde dar ağacına çıkıyor sonunda kazanamıyorsun bu davayı. Yazan: Ahmet Turan Kelginli Vokal ve Müzik: Suno AI Görsel: Ahmet Turan Kelginli Düzenleme: CapCut