Rozwody, konkubinaty i wielożeństwo. Tak naprawdę wyglądało średniowieczne małżeństwo

Czy w średniowieczu naprawdę wydawano za mąż dwunastoletnie dziewczynki? Czy rozwody były niemożliwe? I czy ślub kościelny od zawsze był obowiązkowy? W tym odcinku przyglądamy się jednej z najbardziej mitologizowanych instytucji średniowiecza, czyli małżeństwu. Okazuje się, że wiele powszechnie powtarzanych przekonań nie ma wiele wspólnego z historyczną rzeczywistością. Porozmawiamy o tym, jak zmieniało się rozumienie małżeństwa od wczesnego średniowiecza aż po schyłek epoki, jaką rolę odgrywał Kościół oraz dlaczego przez długi czas ślub kościelny wcale nie był czymś oczywistym. W tym odcinku usłyszysz między innymi 💍 dlaczego większość mieszkańców średniowiecznej Europy początkowo nie zawierała małżeństw w rozumieniu, jakie znamy dziś, 💍 czym różniło się małżeństwo od konkubinatu, 💍 kiedy Kościół przejął kontrolę nad zawieraniem ślubów, 💍 czy w średniowieczu istniały rozwody i unieważnienia małżeństw, 💍 ile naprawdę lat mieli nowożeńcy, 💍 dlaczego małżeństwa zawierano przede wszystkim z powodów politycznych i ekonomicznych, 💍 jak wyglądało życie wdów i wdowców oraz dlaczego ponowne małżeństwa były tak częste. To odcinek, który pokazuje średniowiecze bez romantycznych wyobrażeń i bez współczesnych uproszczeń. Zamiast mitów znajdziesz źródła, kontekst i historię opowiedzianą z perspektywy ludzi żyjących kilkaset lat temu. 🎙️ Historia w roli głównej to podcast, w którym opowiadam o kobietach, życiu codziennym i wydarzeniach średniowiecza, opierając się na źródłach historycznych oraz ustaleniach współczesnych badaczy. Jeśli lubisz rzetelnie opowiedzianą historię i chcesz spojrzeć na średniowiecze z innej perspektywy, zasubskrybuj kanał i zostaw komentarz. Daj znać, jaki temat chciałbyś usłyszeć w kolejnych odcinkach. Moje sociale: IG:   / historia.w.roli.glownej   FB:   / historiawroliglownej   BuyCoffe: https://buycoffee.to/hwrg KONTAKT: [email protected] Głos wspierający: Rafał Janiszewski -------------------------------------- Art. 29. Prawo cytatu Wolno przytaczać w utworach stanowiących samoistną całość urywki rozpowszechnionych utworów oraz rozpowszechnione utwory plastyczne, utwory fotograficzne lub drobne utwory w całości, w zakresie uzasadnionym celami cytatu, takimi jak wyjaśnianie, polemika, analiza krytyczna lub naukowa, nauczanie lub prawami gatunku twórczości.