Ο Ξένος (The Stranger/The Outsider) - Albert Camus

Το εμβληματικό μυθιστόρημα «Ο Ξένος» (L'Étranger) του Αλμπέρ Καμύ, που εκδόθηκε το 1942, αποτελεί θεμελιώδες έργο της φιλοσοφίας του Παραλόγου. Μέσα από τον αδιάφορο ήρωα, τον Μερσώ, ο συγγραφέας αναλύει την ανθρώπινη αποξένωση, την απουσία αντικειμενικού νοήματος στη ζωή και τη σύγκρουση του ατόμου με τις κοινωνικές συμβάσεις. Η ανάλυση του έργου αναπτύσσεται στους παρακάτω άξονες: Κεντρικός Χαρακτήρας: Μερσώ (Ο "Ξένος") Συναισθηματική Αδιαφορία: Ο Μερσώ είναι ένας άνθρωπος που ζει αποκομμένος από τα συναισθήματά του και αρνείται να παίξει τους κοινωνικούς ρόλους. Δεν κλαίει στην κηδεία της μητέρας του, δεν ενδιαφέρεται για προαγωγή στη δουλειά του και λέει στη φίλη του Μαρί ότι το «σ' αγαπώ» δεν έχει καμία σημασία. Ειλικρίνεια: Αρνείται πεισματικά να υποκριθεί ή να εξωραΐσει την πραγματικότητα προκειμένου να γίνει αρεστός. Αυτή του η στάση τον καθιστά ξένο προς το κοινωνικό σύνολο. Το Παράλογο (The Absurd): Ο Καμύ πραγματεύεται την αντίφαση ανάμεσα στη βαθιά ανθρώπινη επιθυμία για νόημα και τάξη, και στην αδιάφορη, σιωπηλή φύση του σύμπαντος. Ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με το «παράλογο» της ύπαρξης. Η Έλλειψη Υπερβατικού Νοήματος: Δεν υπάρχει θεϊκός σκοπός ή ανώτερος προορισμός. Η ζωή είναι πεπερασμένη και απόλυτα τυχαία. Η Θνητότητα ως Καταδίκη: Στο τέλος, ο Μερσώ αποδέχεται το αναπόφευκτο του θανάτου του. Όπως αναλύεται και στον Μύθος του Σίσυφου, η στιγμή της συνειδητοποίησης αυτής απελευθερώνει τον άνθρωπο από τις ψευδαισθήσεις.