GÖNÜL EŞİĞİ | Halk Müziği - AI Şarkı

🚪 Gönül Eşiği | (Halk Müziği / Özgün) (AI Şarkı) Anadolu’nun o hüzünlü ve mistik havasını modern bir feryatla birleştiren, kilitli kapıların ardında kalmış gizli bir aşkın hikayesi. "Gönül Eşiği", bir tas çorbanın, soğuyan çayların ve avluda yankılanan kırık bir ney sesinin melankolisidir. Yarım kalmış niyazların, dilde düğümlenen sözlerin ve gurbet ellerde çekilen o amansız hasretin ezgisi. Şarkı, kalbinin kapısını sonuna kadar açıp bekleyenin, her sokakta o eski kokuyu arayanın ve "Geniş zamanlar bitti, aşkın dar vaktindeyiz" diyenlerin derin yalnızlığını anlatıyor. İçindeki o dinmeyen yangını sönmeye yüz tutmuş bir mum ışığıyla harlamak isteyenler için zamansız bir uyanış çağrısı. Bir allık aldı aklımda Taş duvar, ince bir rüzgar Adını suya yazdım ben Silindi yine de durur Geçtiğin sokak dar gelir Bir sesin içimde gezer Elimde kırık bir tespih Dilimde yarım bir niyaz (Nakarat) Gel de çöz bu düğümü Gece uzun, kalbim yorgun Bir bakışın yeter bana İçimde saklı o eski duvar Aç kapıyı gönül eşiği Ben hala aynı yerdeyim Aç kapıyı gönül eşiği Adını kalbime değdim (Ara Söz) Bir fincan çay soğumuş orada Bıraktığın gibi değil Yastığımda ince bir yağmur Sanki hiç dinmedi Sana ben çok şey demedim Suskunluğum ağır geldi Bir mumun titreyen gölgesi İçimde seni bekledi (Nakarat) Gel de çöz bu düğümü Gece uzun, kalbim yorgun Bir bakışın yeter bana İçimde saklı o eski duvar Aç kapıyı gönül eşiği Ben hala aynı yerdeyim Aç kapıyı gönül eşiği Adını kalbime değdim (Köprü) Bir ney sesi geçer içimden Uzakta olsa tanırım Yolun tozu üstüme sinmiş Ben yine sana varırım Ne kırıldım, ne de bittim Sadece eksildim biraz Eğer dönersen bu akşam Kalbim sana yine biraz... (Final) Aç kapıyı gönül eşiği Beni sende bildim...