Mróz nędzarzy - Julian Tuwim "Mróz, szaleństwo i ostatni taniec"

Julian Tuwim Mróz nędzarzy Mróz siarczysty się wkręca w przetarte odzieże, W palta, wiatrem podszyte, w rozdziawione dziury, Wtulamy zmarzłe uszy w przykrótkie kołnierze, Wciskając się zawzięcie w nieprzytulne mury. I cóż wam przyniesiemy, wy, wonne i ciepłe, Kapryśne, wypieszczone urodą kochanki? Szorstkie, zgrabiałe dłonie? Twarze sine, skrzepłe? Lub zmarznięte, stwardniałe na mrozie gałganki? Może skaczące wargi i nosy czerwone? Może skostniałe ciała, szybko dygocące? Lub oczy osłupiałe, oczy załzawione, Słonemi kropelkami nieznośnie kapiące? Szklany wiatr kraje twarze, sypie kłaki śnieżne, Smaga świstem i bólem, jak ostre miotełki, I szczypią, szczypią mrozu paznokcie drapieżne, Kłują, kłują złośliwe palące igiełki. Chuchaj i dmuchaj w palce! Miętoś wargi białe! Och, trzęsiemy się, jęcząc w kamiennej agonji, Biją o ziemię, skaczą już nogi ścierpniałe, I do tańca, do tańca skowyt w zębach dzwoni. Zaczyna się pod murem taniec wybijany, Podskoki niecierpliwe, pląsy histeryczne, Na zziębłem ciele martwe trzęsą się gałgany, Wyprawiając na wietrze harce ekstatyczne. Ramionami bijemy na krzyż zamaszyście, I tarczą coraz szybciej opętane nogi, Mróz trzaskający strzela ogniście, siarczyście, Aż w ciepło się roztapia, w błędny zachwyt błogi. I miękną za plecyma oszronione ściany, Wgarniają nas, jak ciepłe, pożądliwe ciało, Łaskocą atłasowo, jak skóra kochanek, Rozkoszą pieszczotliwą, nagle rozszalałą. I tarzamy się w puchach rozgrzanej pościeli, W drgawkach tańca słodkiego płoniemy nagością, Zanurzamy się w mlecznej gorącej kąpieli Oplotem ciał kipiących, tętniących miłością. W rozprute purpurowe żyły szał nam wlewa Gęstą słodycz likierów, roztopione złoto, W dyszących żarem lasach wszczepiamy się w drzewa, Gdzie gorące mięsiste kaktusy się plotą. Pławimy się w lubieżnych upalnych Saharach, Grzebiemy się w wnętrznościach pokrwawionej lwicy, Smażymy się, jak skwarki, w słonecznych pożarach I tłuszczem rozżarzonym ściekamy z ulicy! I niema nas! Pozostał tylko taniec wściekły! Zmiótł nas wicher upalny w rozkoszy i skwarze! — Patrzcie — na białym murze został ślad zapiekły: Krwią w ścianę się wtańczyli na mrozie nędzarze! 🎶 Nuty Poezji – wiersze, które brzmią. Ten utwór to muzyczna interpretacja poezji – połączenie słowa i melodii, które nadaje wierszom nowe życie. Na kanale Nuty Poezji znajdziesz poezję śpiewaną, wiersze w formie muzycznej oraz emocjonalne aranżacje inspirowane codziennością, miłością i refleksją. Jeśli lubisz poezję śpiewaną, klimatyczne piosenki i nastrojową muzykę – zostań na dłużej. 🔔 Subskrybuj, aby nie przegapić kolejnych utworów 👍 Zostaw łapkę, jeśli czujesz ten klimat 💬 Napisz w komentarzu, jak interpretujesz ten utwór #poezjaśpiewana #wiersze #muzyka #polskamuzyka #piosenka #interpretacja #ballada #klimatycznamuzyka