(Cover) Harumodoki 春擬き - Yanaginagi Ost.Oregairu【Thai Version by Soneshiner】

ost.oregairu คือปังทุกซีซันเลยค่ะ บันไซ yanaginagi ยังมี yukitoki กับ meguminoame ที่ติดอยู่ในลิสต์อีกนะ อย่างเพลงนี้คือเล่นคำกับฤดูกาลได้ดีเหลือเกิน 🍃 แปลจบแล้วอยากออกเดินทางตามหาที่แห่งนั้นเลย ปล. หวังว่าตอนนี้ทุกคนจะกำลังออกเดินทาง ไปยังสถานที่ที่อยากไป ได้ค้นพบตัวตนที่แท้จริง และโยนทิ้งทุกความผิดหวังไว้แค่ข้างหลังนะคะ ~ ซักวันจะต้องมีคนค้นพบดอกไม้ที่แย้มบานอยู่ตรงนั้นแน่นอน! ปล2. อย่าลืมรักษาสุขภาพกันด้วยนะ 💖 #Harumodoki #YanagiNagi #ThaiVersion #Cover #ภาษาไทย __________________________________________________ 📍 Twitter: Soneshiner_ FA & Talk #สัญไชไฟช็อต ✏️ แชร์เพลย์ลิสต์ #สัญไชให้แลกเพลง 🎶 etc จิปาถะปาเข้า #Soneshiner 🙇🏻‍♀️ 📍 Fanpage: Soneshiner   / soneshinerfanpage   💸 สนับสนุนเจ้าของช่อง (แนะนำ PromptPay ไม่เสียค่าธรรมเนียมน้า~) https://tipme.in.th/soneshiner *ใครที่โดเนทมาเค้าจะจดชื่อไปเมนชั่นถึงในไลฟ์นะคะ ขอบคุณทุกการสนับสนุนเลยน้า 🙏🏻💓 ________________________________________________ 本家様:    • やなぎなぎ - 春擬き (Audio)   Song: Harumodoki 春擬き Artist: Yanagi Nagi Thai Lyrics & Vocal: Soneshiner (Natsu) เนื้อเพลงไทย ออกเดินทางตามหาเพื่อให้เจอ "เส้นทางนั้น" ก้าวเดินออกไปเพื่อตามหา ให้ได้มาซึ่งความรักเพื่อเติมเต็ม แม้ได้รับมามากล้นเท่าไร ทว่าในใจของฉันก็ยังว่างเปล่า เรื่องราวที่วาดในวันนั้น ยิ่งไกลออกไปจากฝันในวันวาน คงไม่มีทางกลับย้อนคืนมา ด้วยรอยที่แยกแตกร้าวเลื่อนละไปข้างหน้า แค่เพียงพริบตาเดียวเปลี่ยนธารน้ำ ที่อุ่นล้นดวงใจให้เยือกยะเย็นลงไป ถึงวันจากเส้นทางนี้ไปแสนไกล คงได้เวลา.. เหล่าถ้อยคำลวงที่เคยได้มา โยนทิ้งไป เฝ้ารอแค่เพียงเธอนั้นมอบความจริงใจส่งให้มา ออกเดินทางตามหาเพื่อให้เจอ "ที่แห่งนั้น" แม้ทั้งใจจะรู้ว่าคงไม่วันที่นิทานจากฝันจะคืนมา จ้องมองออกไปที่ตรงนั้น ไม่ว่ายังไงก็ไร้ซึ่งคำตอบ ยิ่งเติมให้เต็มมากสักเท่าไร ช่องว่างในใจทำไมมันยิ่งว่างเปล่า เฝ้าคอยดูแลเจ้าดอกไม้ ทว่าอย่างไรสุดท้ายก็โรยรา พยายามรักษาเท่าไร คงไม่มีทางจะ พ้นเท้าที่ย่ำอยู่ข้างหน้า ยังผลิแย้มและบานในมุมนี้ แม้หิมะจะยังไม่หายละลายลงไป เฝ้ารอวันที่ลมนั้นพานพัดมา แม้ว่าแสนไกล สิ่งจอมปลอมลวงตาเหล่านั้นจงโยนทิ้งไป ปล่อยให้ภาพนั้นมันเลือนหายลบออกจากใจอย่าได้จำ เพียงแค่ออกตามหามันให้เจอ “ที่แห่งนั้น” แม้ว่าในทุกครั้งฉันยังคงลืมพลั้ง ย่ำไปบนดอกไม้ที่แย้มบาน เมื่อเวลากาลฤดูแปรผันก็คงต้องถึงเวลาบอกอำลา ภาพทรงจำที่เรา เคยวาดและวางกันมา บอกลาภาพที่มี ได้เวลาตามหาเพื่อให้เจอ “ที่ของเรา” ออกเดินทางตามหาเพื่อให้เจอ “ที่แห่งนั้น” คงได้เวลา… เหล่าถ้อยคำลวงที่เคยได้มา โยนทิ้งไป เฝ้ารอแค่เพียงเธอนั้นมอบความจริงใจส่งให้มา ออกเดินทางตามหาเพื่อให้เจอ “เธอคนนั้น” หันมองเหล่าดอกไม้ที่แย้มบานอีกครั้ง บนเส้นทางที่ฉันเฝ้าตามหา และวันนี้ที่ฉันได้พบ “เธอ”