Świata nie możemy zmienić. Możemy zmienić tylko swoje wnętrze. // Ayya Tisarani_10//05//2026_PL

W tej mowie Ayya Tisarani w prosty i bardzo bezpośredni sposób kieruje uwagę na rdzeń praktyki — na odpowiedzialność za własne wnętrze: za myśli, intencje i sposób reagowania na codzienne doświadczenia. Przypomina, że każda istota ma potencjał do wyzwolenia i że droga Dhammy nie jest czymś odległym ani zarezerwowanym dla nielicznych. Jednocześnie podkreśla, że częścią tej ścieżki jest spotkanie z trudnościami i uczenie się ich przyjmowania, bez odrzucania tego, co naturalnie pojawia się w życiu. W tym kontekście pojawia się odniesienie do sutty o akrobacie SN 47.19 Sedaka Sutta dotycząca uważności i wzajemnej troski gdzie wybrzmiewa głęboka zasada współzależności praktyki: Chroniąc siebie, chroni się innych. Chroniąc innych, chroni się siebie. To przypomnienie, że troska o własny umysł i sposób życia nie jest oddzielona od dobra innych istot. Ayya mówi również o akceptacji życia takim, jakie jest — czasem trudnego i brutalnego, niosącego zarówno piękno, jak i cierpienie. Zwraca uwagę, że taka jest natura samsary, którą nie tyle trzeba oceniać, co rozumieć. Podkreśla także znaczenie częstszego przebywania w naturze — jako przestrzeni, która naturalnie wycisza umysł i sprzyja uważnej obserwacji siebie i świata. Przebywa się z sercem pełnym życzliwości i miłości🤍🤍🤍 Ayya Tisarani mieszka w klasztorze Sirisampanno od 2015 roku. Przyjęła schronienia w tradycji mahāyāny w 1997 roku. W 2011 roku – za zgodą swojej rodziny – wywędrowała z domu w bezdomność. Przez rok mieszkała i intensywnie praktykowała w naturalnym ogrodzie, a w kolejnych latach kontynuowała praktykę w Niemczech, Francji i Tajlandii. Jej ordynacja na sāmaṇerī odbyła się 23 marca 2019 roku w tradycji theravādy na Sri Lance, w obecności trzydziestu w pełni wyświęconych mnichów i dziesięciu mniszek. Pełną ordynację (upasampadę) jako bhikkhuṇī otrzymała 19 września 2021 roku od Czcigodnej Ayya Tathālokā Mahātherī w Aranya Bodhi Hermitage w Kalifornii.