ŞİİR VE ŞARKISI - TENİN SÖNDÜRSÜN

TENİN SÖNDÜRSÜN Öyle yıllar ki bunlar toprağa düşen Her bir yaprağında tutku yaşıyor Bazen küllense de sönse de bazen Dişi bedeninle tekrar yanıyor. Gün gelir kaçarım yanan yıllardan Mazidir yoldaşım gülüp dursa da Gün gelir tadarım harı müjgandan Kor olsa öldürse her gün yaksa da Yak yaktığın kadar yak acımadan Sonundayım zaten kahırlı ömrün Ama vazgeçersen olurda bundan O yangını yalnız tenin söndürsün CEMİL SARIKAYA