🎵 რა დაგემართა, დიაცო? • სტუმარ-მასპინძელი (ნაწილი 12) • ვაჟა-ფშაველა (სიმღერა & ტექსტი)

   • სტუმარ-მასპინძელი • ვაჟა-ფშაველა      / @vibe.syndicate     / georgian.vibe.syndicate     / georgian.vibe.syndicate     / georgian.vibe.syndicate   ტექსტი: – სად მიხვალ, სადა, წყეულო, საითკე მიეჩქარები?! ვინ გაჭმევს კაის ყმის ლეშსა? ძაღლო, დაგიდგა თვალები! შენს საჯიჯგნადაც გამხდარა ზვიადაურის ძვალები?! – სთქვა ეს აღაზამ და ქვებსა ესროდა ხშირა-ხშირადა. მირბის და მისდევს შმაგადა კლდიანის ხევის პირადა. ხმა ისევ ესმის მკვდრებისა, მას ბანს აძლევენ მთანიცა, სამდურავს ეუბნებიან აღაზას გიშრის თმანიცა. მოუახლოვდა თავის სახლს, სინათლე მოსჩანს იქითა; უნდა იძახოს: „მიშველეთ“, ხმა მიაწვდინოს შიგითა. მაგრამ ვერ ამბობს ვერაფერს, ოფლი წყლად მოსდის შუბლზედა. მივიდა სულშეხუთული და გადაიქცა ზღუბლზედა. კერის პირს იჯდა ჯოყოლა, მუხლი გადეგდო მუხლზედა. „ვაჰმეო,“ – ეს კი იძახა, სიტყვა გაუშრა ენაზე. ქმარმა მოჰხვია ცოლს ხელი და მიითრია კერაზე. – რა დაგემართა, დიაცო? – ჩაეკითხება მშფოთარე, – სხვა სადარდელი მაკლია, ახლა შენ მექმნა მოზარე?! რა დაგემართა, რა არი? მითხარ, გახსენი ბაგეო! ხომ არვინ მოიწადინა გადაეგორე მკლავზეო? მითხარ, არ გაჭმევ იმის ჯავრს, ვანანებ ემავ წამზეო. ჩემის ნამუსის შემბღალავს მალე მოვიყვან ჭკვაზეო, როგორც ვანანე მუსასა მიხდომა სხვისა კარზეო. – პასუხს ელოდა ცოლისგან, დასჩერებოდა თავზეო. და თანაც ხანჯარს ჰბღუჯავდა, ხელი ეკიდა ტარზეო. ქალი ვერაფერს ამბობდა, გაჰმტკნარებოდა სახეო. თავს დასტრიალებს ჯოყოლა, ელის, რას ეტყვის ცოლია. #ვაჟაფშაველა #სტუმარმასპინძელი #ქართულილიტერატურა #პოეზია #კლასიკა #ქართულიკულტურა #ხევსურეთი #Vajapshavela #HostandGuest #GeorgianPoetry #GeorgianLiterature #StumarMaspindzeli