Ver Elini Sevgili

Ver elini sevgili Tutunayım yüreğinin dalına Her anahtar aça bilmez yerdesin Aşk mı? Senin yollarında kaybolmuş Yol eyler kapını içli bir adam Sarı gül koklarken gönül bağında Saçıyor kokusun üstüne doğru Hüznünden ağlayan çocuk gibidir Varlığınla direniyor geceye O simsiyah saçların ki pelerin Örter bedenini, dolar heceye Her anahtar aça bilmez yerdesin Aşk mı? Senin yollarında kaybolmuş Kırılgan tebessüm taşıyan kadın Gözlerin ki sırlar coğrafyasıdır Dingin, gök mavisi bakışlarınla Bahar cemresidir izlerindeki Omuzların taşır en ağır yükü Yalnızlık kervanı kapın konaklar Gülüp geçebilsen yıkıntılara Ölgün bedenleri diriltir sözün Kırılgan tebessüm taşıyan kadın Gözlerin sırların coğrafyasıdır Ver elini sevgili Tutunayım yüreğinin dalına.