Εισβολέας & Νεφέλη Φασούλη ~ Φύσα σιωπηλά

Εισβολέας & Νεφέλη Φασούλη ~ Φύσα σιωπηλά, Τεχνόπολις 2025 Στίχοι: Ηλίας Παπανικολός (Εισβολέας, Λιάκος) Μουσική: Ηλίας Παπανικολός (Εισβολέας, Λιάκος) Πρώτη εκτέλεση: Εισβολέας & Ιουλία Καραπατάκη Τη μια σε λιγουρεύομαι, τη μια με ανακατεύεις κι είναι σαν να υπάρχεις πια, μόνο να με παιδεύεις Τη μια μου 'σαι γαλήνιο, την άλλη μου θεριεύεις λυσσομανάς στο μέσα μου και το τσαμπουκαλεύεις Αεράκι μου, φύσα σιωπηλά Έλα γιατρέ μου καν' την εξέταση και πες μου όλη την αλήθεια είναι έρωτας ή μία παραίσθηση, αυτός ο πόνος στα στήθια; γιατί με πιάνουν κι οι φρίκες μου και όλα τα βλέπω ξενέρωτα και έχω φτάσει 40 ρε μάγκα και ακόμα δεν ξέρω άμα γνώρισα έρωτα φταίει που είμαι στον κόσμο μου κι είμαι και λίγο μαλάκας αλλά είναι και αυτές οι εποχές, που οι σχέσεις πια έχουν γίνει της πλάκας πόσο γρήγορα όλα κινούνται και ο καθένας είναι με το tick του δυο κουβέντες αρκούνε και ούτε, το εγώ μας να φτάσει το peak του και όλοι ψάχνουν το ταίρι τους, το λιμάνι να αράξουν για το Καλοκαίρι τους το συμφέρον τους κι έχει μόνο Χειμώνα το χάδι που κρύβει το χέρι τους και δεν παίζει ομόκεντρος κύκλος αν δεν νιώθεις συγγένεια κάποιος σώνει και ντε θα είναι ο αδύναμος κρίκος για να του χαλάς την ευγένεια, στο κατόπι μου ο κάθε νάρκισσος να με κάνει να χάνω καιρό, να υποθάλπτω τρελούς τόσα χρόνια και ψώνια που θέλανε πούλο επικό, τώρα τα πιάνω σαν άσχετος τα παλιά τραγουδάκια θαρρώ τι εννοούσε ο Νικόλας ο Άσιμος, με το "Αγαπάω και αδιαφορώ" Τη μια σε βλέπω σαν Θεό, την άλλη σαν εχθρό μου κι είναι σαν να υπάρχεις πια, να χάνω τον καιρό μου Τη μια μελτέμι δροσερό, την άλλη είσαι τυφώνας λυσσομανάς στο μέσα μου και γίνομαι Χειμώνας Αεράκι μου, φύσα σιωπηλά Έλα αδερφέ μου γιατί νιώθω κάπως κι όλα μου φαίνονται χάλια γιατί είσαι κι ο μόνος που βλέπει το λάθος και δεν θα με πήξεις στα σάλια κι όλοι τους πια δεν ακούνε, μέσα στο μικρόκοσμο τους πως θα βολευτούνε ρε φίλε ειν' όλοι, μονάχα με τον εαυτό τους κι όλες οι σχέσεις με δέκα μποφόρια, σαν τα κεριά τρεμοπαίζουνε πώς θα την παλέψεις, με όλα τα ζόρια και τις μαλακίες που παίζουνε; που κοιτάζεις αλλού γιατί ξέρεις το ταίρι που διάλεξες δεν σε κερδίζει και κοιτάζεις αλλού γιατί νιώθεις κενός, μα κενό με κενό δεν γεμίζει και φοβάμαι να πάρω αδερφούλη μου, γιατί κάτι ζητάνε και πίσω και όταν φτάσουν κοντά στο μεδούλι μου, άλλο δεν έχω απ' το να κάνω πίσω και μετά ξεκινάνε κι οι θύελλες κι οι κακίες που παίρνεις μαζί σου καταρρέουμε αυτόματα μόλις, η καλύτερη μου γίνει η χειρότερη σου στο κατόπι μου ο κάθε σάτυρος, να χλευάζει όσα δεν μπορώ να κερνάει ενοχές τόσα χρόνια, το κάθε τσουτσέκι το χειριστικό τώρα τα πιάνω σαν άσχετος, τα παλιά τραγουδάκια θαρρώ Τι εννοούσε ο Νικόλας ο Άσιμος, με το "Αγαπάω και αδιαφορώ" Όσες φορές το είχα πιει, το χρυσωμένο χάπι ήταν για κείνο το μαζί κι ας ήτανε φαρμάκι Τη μια μου 'σαι γαλήνιο, την άλλη μου θεριεύεις λυσσομανάς στο μέσα μου και το τσαμπουκαλεύεις Αεράκι μου, φύσα σιωπηλά