شعر بار غم با صدای استاد حشمت منصوری shahram babakhanian

کوردانه:شهرام باباخانیان: سالهای 55 ، 56 بود که همراه پدرم به مغازه ی تعمیر ساعتش میرفتم. پدرم خدا بیامرز مرد بزرگی بود ، از این رو بهترین مردان شهر عصرها در مغازه ی او گرد هم میآمدند و گاهی با اتومبیل پدرم برای رفع خستگی کار روزانه به خارج از شهر میرفتند . و من که شش هفت سالی بیشتر نداشتم را هم با خودشان میبردند. در میان آنها مرد خوش مشربی بود با چشمانی به رنگ آسمان و نگاهی عمیق و بلند. خوش لباس و با قامتی استوار که عینکش را گاهی بر بالای ابروان و بر پیشانیش تکیه میداد. خوب به یاد دارم وقتی که سکان سخن را در دست میگرفت همه ساکت میشدند . نمیدانستم چه میگوید اما لحن انتقادیش را میفهمیدم. بعدها که بزرگتر شدم دانستم که وقتی دامنه ی ادراک آدمی وسیع میشود ، از نابسامانیها انتقاد میکند. پدرم بعضی شبها شعرهایی برایم میخواند ، بغض میکرد ... ادامه ی شعر را من میخواندم و در پایان زیرآن نوشته شده بود ح.م . شعر آن مرد تنها موسیقی دلنشینی بود که در آن سالهای سخت بیاد دارم. و ما سوار بر آن ،امواج خروشان دریای زندگی را درمینوردیدیم. به دانشگاه که رفتم ، هر بار که به ایلام برمیگشتم ، به سراغ شعرهای آن مرد که پدرم آنها را در یک دفتر گردآوری کرده بود میرفتم و شعرهای جدیدش را پیدا کرده و میخواندم. معنی در کلامش موج میزد . از توصیفهای متعددی که در شعرش به اطاله ی کلام می انجامید میشد به پهنه ی معلوماتش پی برد. گویی با هر کلامش تابلویی را در خیال به تصویر میکشید. سالها گذشت ، اوایل سال 1390 بود که تصمیم گرفتم از چهره های برجسته ی ادبی و هنری ایلام عکس پرتره بگیرم، به سراغش رفتم ؛ همان استواری در قامتش بود ، اما تازیانه های زمان بر چهره اش خطوطی را بر جای نهاده بود که هریک بیانگر فرازی و نشیبی بودند. وجودش چنان وسعتی داشت که در چهار چوب عکس من نمیگنجید.گدازه های آتشینی که از سینه اش فوران میکرد.نه تنها از گستره ی یک عکس خارج شد بلکه چهار چوب اندیشه ام را نیز در هم شکست. بی اختیار با او هم نوا شدم و این شعر از زبانم جاری شد: ئاگر دا وه بیر و باوه رم ده لیل سووزان هه م هشک و هه م ته رم ده لیل شوعله ی ئاگره ی ، شه وم وه روژ کرد قوربانی ده می مه سیحای ده لیل هیچ ابزاری برای جمع آوری معانی سیل آسایی که از زبانش جاری میشد، نداشتم . تنها سعی کردم و سعی کردم ...و آنچه به پیشگاه شما ملت عزیزم تقدیم میکنم برگ سبزیست ارمغان این سعی .