Opinion - Sergei Bubka ( Ish kampion olimpik) - 28 qershor 2010

Emisioni i datës 28 qershor 2010 drejtuar nga Blendi Fevziu është një intervistë me ish kampionin olimpik Sergei Bubka i cili për 21 vjet ishte i pamundshëm . Më pas Bubka pati një karrierë shumë interesante në nivelet e federatave botërore por edhe në politikë si anëtar i parlamentit ukrainas. Sergei Bubka: Presidenti i federatës kombëtare të akletikës në Shqipëri z. Ruli më ftoi të viztoja vendin tuaj për të mbështetur akletikën , për të mbështetur sportin sigurisht edhe për të folur për organizmin e kampionatit në 2011. Ky është qëllimi i vizitës time këtu. Pjesa më e madhe e relievit të Shqipërisë është e mbukuar nga mallet , është vërtet një vend shumë i përshtatshëm . Këtë mëngjes pata mundësinë të takoja presidentin e vendit, ministrin dhe më pas zv/ministrin . të gjithë më thanë se është e mundur dhe do të japin mbështetjen e tyre që ky kampionat të organizohet këtu. Është hera ime e parë që vij në Shqipëri. Skam ardhur asnjëherë si sportist këtu sepse ju nuk keni organizuar gara të këtij niveli dhe kjo për mua është një ngjarje shumë emocionuese. Po shikoj vendin , kryeqytetin tuaj dhe kam vërtet një ndjesi të shkëlqyer . Janë përshtypje shumë të mira . Ish kampioni olimpik shprehet se Tirana ka vërtet shumë njerëz të mirë dhe se ka bindjen e plotë që drejtuesit e këtij vendi e kanë rëndësinë e sportit . E vlerson faktin që është ftuar të jetë në Shqipëri nisur nga fakti që shoqëria këtu e kupton të mirat që ka sporti. Sergei Bubka: Mendoj se njerzit edhe këtu në Shqipëri më njohin mjaft mirë dhe këtë gjë e vë re kudo në çdo hap që hedh. Disa më kërkojnë autografe , disa kërkojnë të bëjnë foto me mua , prandaj ju keni shumë të drejtë jamë vërtet i njohur në vendin tuaj. Në kohën e Bashkimit Sovjetik të gjithë merreshin me sport. Edhe fëmijët luanin futboll , basketboll, hokej , bënim vrap . Kam marrë pjesë në konkurse të ndryshme në shkollë , pra ishim shumë aktivë. Kënaqeshim shumë dhe kjo gjë na lumturonte. Një ditë një fqinji im më kërkoi të kërcenim me shkop. As nuk e kisha provuar ndonjëherë dhe kësht vazhdova ta provoja gjthnjë. Pata shumë fat me trajnerin , ishte një stërvitje shumë interesante dhe shumë emocionuese. Po ashtu edhe unë kam treguar rezultate të mira kështu vazhdova me kërcimin me shkop.