217 Król, biskup i klacz: opowieść o Bolesławie Śmiałym i Stanisławie ze Szczepanowa

Są takie sprawy, o których Anonim zwany Gallem, choć zapewne był Chorwatem, nie chce nam opowiadać. Nie chce o tym pisać, bo to były przykre wydarzenia i nikt z nich nie wyszedł zwycięsko. Wszyscy przegrali, nie było z tego dla nikogo żadnego pożytku. Taką sprawą był konflikt króla Bolesława Szczodrego z biskupem krakowskim Stanisławem ze Szczepanowa. Nie mógł Anonim nic o tym nie napisać, bo przecież doszło do zmiany na obu tronach i biskupim, i co ważniejsze dla kraju na tronie królewskim, czy może książęcym, gdyż Bolesława wygnano, a krajem zaczął zarządzać jego brat Władysław, nie posiadający tytułu sakralnego króla. Nie chciał napisać, ale musiał. O tym, co wydarzyło się w 1079 r. jako pierwszy pisze dopiero Wincenty Kadłubek, ale wtedy od wydarzeń upłynęło już ponad 100 lat. Były to jednak wydarzenia na tyle doniosłe, że nie przestawano o nich ani na chwilę opowiadać, ta opowieść jednak zaczęła dryfować w stronę narracji epickiej, która coraz bardziej oddalała się od realnych wydarzeń i ich bohaterów, czy raczej anty-bohaterów, i przybierała formę moralitetu o upadku wspaniałego niegdyś króla za sprawą pychy i braku ludzkich uczuć oraz wzorcowej z chrześcijańskiego punktu widzenia postawy biskupa, który napominał publicznie króla grzesznika, co przypłacił głową. Mistrz Wincenty przedstawia całą epicką narrację na temat przyczyn i samego konfliktu między królem a biskupem. Narracja ta stale się rozrasta, pojawiają się w niej nowe, niespotykane wcześniej wątki. Wincenty z Kiełczy na potrzeby kanonizacji św. Stanisława pisze jego dwa życiorysy, w których król naturalem usum mutavit in eum usum qui est contra naturam „naturalne użycie zmienił w to użycie, które jest przeciw naturze”. Jan Długosz utworzy później na bazie tych enigmatycznych słów całą opowieść o tym, jak to król i jego rycerze, przebywając na Rusi, zagustują w ruskiej miłości, czyli staną się homoseksualistami. Jednak Kronika polsko-śląska w inny sposób zobrazuje upadek moralny króla cum equa contra naturam effectus – „z klaczą wbrew naturze dotknięty”. 0:17 - Relacja Galla (Chorwata?) Anonima 2:30 - Relacja Wincentego Kadłubka 4:14 – osamotnione kobiety - problem społeczny Polski Piastów 6:42 - antyczne exempla Kadłubka 12:09 – opowieść o skandalu przeobraża się w moralitet o królu i biskupie 16:23 – król każe niewiernym żonom przystawiać szczenięta do piersi 20:07 - Kosmas z Pragi i epicka opowieść o wojnie Czechów z Łączanami 25:20 – Pseudo-Cezariusz o bestialstwie Słowian 28:44 – opowieści na kanonizację Stanisława ze Szczepanowa 34:27 - koń (equus), klacz (equa) i juczne bydle (iumentum) 44:05 - Gerald z Walii o intronizacji iryjskiego króla w Ulsterze 48:10 - Fulwiusz Stellus, klacz i bogini Epona 52:37- aśvamedha 56:01 – Koń Październikowy (Equus October) 58:30 – falliczna moc końskiego ogona 1:02:56 - Obcinanie końskiego ogona jako zniewaga 1:03:17 – wróżebne konie u Słowian 1:08:10 – klacz i król: indoeuropejski archetyp w chrześcijańskiej opowieści Jeżeli podoba Ci się podcast INTERPRETACJE możesz go wesprzeć w serwisie Patronite.pl: 👉 https://patronite.pl/podcastinterpret... https://suppi.pl/interpretacje Albo postawić symboliczną kawę w serwisie Buycoffee.to: 👉 https://buycoffee.to/podcastinterpret...