Miałam depresję poporodową - BYĆ MAMĄ #2

Dzisiaj kolejna część moich początków macierzyństwa. Nie było lekko. U mnie lekarz stwierdził depresję poporodową, nie miałam w pierwszych dniach wybuchu endorfin i morze miłości nie zalało mojego serca tak jak się spodziewałam. Pojawił się za to strach przed przypadkowych uszkodzeniem Tymona, zmianami jakie nastąpią w moim życiu i tym czy sobie z nimi poradzę. Chciałabym żebyście wiedzieli, że nie zawsze macierzyństwo i miłość wyglądają na dzień dobry tak samo u każdej osoby. Depresja poporodowa, problemy z laktacją, wewnętrzne zagubienie to problemy, które pojawiają się bardzo często i można, a nawet trzeba sobie w takich sytuacjach pomagać. Nie bójcie się mówić głośno o waszych emocjach i strachu. Nie bójcie się prosić o pomoc bliskich (rodziny i przyjaciół) i szukać takiej pomocy u specjalistów (psychologów, psychiatrów, położnych, specjalistów od laktacji itd). Pojawienie się dziecka na świecie to piękna chwila, ale czasami nasze hormony płatają nam figla i dziwimy się, że odczuwamy pewne rzeczy inaczej niż założyliśmy, że odczuwać będziemy. Dzisiaj kilka słów o niełatwych początkach i sposobach na ułożenie swojego nowego rytmu i porządku życia. Pamiętajcie też żeby podchodzić do tematu ciąży i rodzicielstwa z najwyższą odpowiedzialnością. Dziecko to nie zabawka, dziecko to nowy człowiek. Żyjmy więc odpowiedzialnie żeby ten nowy człowiek miał szansę otrzymać na start jak najwięcej wsparcia, miłości i mądrości i mógł wyrosnąć na fajnego, spełniającego się i odpowiedzialnego dorosłego. Żyjmy też tak żebyśmy sami byli szczęśliwi i spełnieni bo tacy rodzice to super wzór dla dorastającego dziecka :) ✨ INSTAGRAM:   / mishon_official   ✨ KONTAKT/WSPÓŁPRACA: [email protected] ZDJĘCIA: Mateusz be    / @visual.supplier   MONTAŻ: Lolo   / pierdo_lolo