Γελούσαν με την Αυστραλία για τα χιλιάδες χιλιόμετρα φρακτών. Μετά από 10 χρόνια όλα έγιναν ξεκάθαρα

Μία από τις μακρύτερες μηχανικές κατασκευές που δημιούργησε ο άνθρωπος με σκοπό τον έλεγχο των χερσαίων ζώων βρίσκεται στην Αυστραλία. Αυτή η κατασκευή, που εκτείνεται σε τρεις πολιτείες - το Κουίνσλαντ, τη Νέα Νότια Ουαλία και τη Νότια Αυστραλία -, ο «Φράχτης των Ντίνγκο», έχει μήκος περίπου 5 614 χιλιόμετρα και θεωρείται ο μακρύτερος «φράχτης» στον κόσμο, μακρύτερος ακόμη και από το Σινικό Τείχος αν μετρηθεί σε ευθεία γραμμή. Κατασκευάστηκε με έναν εξαιρετικά πρακτικό στόχο - την προστασία μεγάλων κοπαδιών προβάτων από τους άγριους σκύλους ντίνγκο, οι οποίοι για εκατοντάδες χρόνια αποτελούσαν σοβαρή απειλή για την προβατοτροφία στις εύφορες νοτιοανατολικές πεδιάδες της ηπείρου. Η κατασκευή των πρώτων τμημάτων του φράχτη ξεκίνησε ήδη στα έτη 1880-85, αλλά μόνο τις δεκαετίες του 1940 και 1950 τα υπάρχοντα κομμάτια ενώθηκαν και ολοκληρώθηκαν ως ένα συνεκτικό εμπόδιο που εκτείνεται από τα Darling Downs έως τους γκρεμούς της πεδιάδας Nullarbor, δίπλα στον Μεγάλο Αυστραλιανό Κόλπο. Αρχικά επρόκειτο για ξεχωριστούς φράχτες που κατασκευάστηκαν από κτηνοτρόφους και τοπικές κοινότητες, οι οποίοι ήθελαν να προστατεύσουν τα δικά τους κοπάδια, όμως με τον καιρό οι κυβερνήσεις των πολιτειών αποφάσισαν να ενώσουν και να συντηρούν αυτό το τεράστιο εμπόδιο. Τεχνικά, ο «Φράχτης των Ντίνγκο» αποτελείται κυρίως από μεταλλικό πλέγμα ύψους περίπου 1,8 μέτρων, το οποίο είναι θαμμένο στο έδαφος ώστε να δυσκολεύει τα ντίνγκο να σκάβουν από κάτω, ενώ το έδαφος και στις δύο πλευρές του φράχτη καθαρίζεται τακτικά για να επιτρέπεται ο γρήγορος εντοπισμός πιθανών ζημιών. Στη Νότια Αυστραλία υπάρχουν τμήματα από χαλύβδινο φράχτη πολλαπλών συρμάτων, ενώ ορισμένα κομμάτια φωτίζονται με λάμπες που τροφοδοτούνται από ηλιακά πάνελ, γεγονός που διευκολύνει το έργο των νυχτερινών περιπολιών. Αυτό που διαφοροποιεί τον «Φράχτη των Ντίνγκο» από έναν συνηθισμένο φράχτη δεν είναι μόνο η κλίμακά του, αλλά και η εντατική συντήρησή του. Ιδιαίτερα στη Νέα Νότια Ουαλία, τα τμήματα περιπολούνται από εξειδικευμένες ομάδες εργαζομένων, οι οποίες δύο φορές την εβδομάδα ελέγχουν την ακεραιότητα του φράχτη σε αποστάσεις που φτάνουν εκατοντάδες χιλιόμετρα. Στη Νότια Αυστραλία ισχύει ο «Dog Fence Act» του 1946, ο οποίος θεσμοθετεί τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών γης και των διαχειριστών του φράχτη, καθώς και την υποχρέωση τακτικών ελέγχων και εξόντωσης των άγριων σκύλων στη γύρω περιοχή. Η ονομασία «Φράχτης των Ντίνγκο» αναφέρεται στον σκοπό αυτής της κατασκευής - το ντίνγκο είναι ένας αυστραλιανός άγριος σκύλος που, ως θηρευτής, ευθυνόταν για τεράστιες απώλειες στα κοπάδια προβάτων. Σε ορισμένα έτη, οι κτηνοτρόφοι κατέγραφαν απώλειες που έφταναν τις χιλιάδες πρόβατα ετησίως, γεγονός που υπονόμευε την κερδοφορία της εκτροφής και ολόκληρων οικονομικών περιοχών των οποίων η βάση ήταν το μαλλί και το κρέας. Αυτές οι ιστορικές απώλειες, καθώς και η κοινωνική και πολιτική πίεση, οδήγησαν στην έναρξη της κατασκευής φραγμάτων που στόχευαν στον περιορισμό της μετανάστευσης των ντίνγκο και άλλων άγριων σκύλων μακριά από τις βασικές κτηνοτροφικές περιοχές. Γεια σας! Στο σημερινό επεισόδιο θα μιλήσουμε για: Γελούσαν με την Αυστραλία για τα χιλιάδες χιλιόμετρα φρακτών. Μετά από 10 χρόνια όλα έγιναν ξεκάθαρα Γράψτε στα σχόλια τι σας κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον! Κάντε εγγραφή στο κανάλι «Φακτολογία» για να μην χάσετε καμία επόμενη συναρπαστική ιστορία. Αν σας άρεσε το υλικό, αφήστε ένα σχόλιο και ένα thumbs up 👍 — είναι μια μικρή χειρονομία, αλλά για εμάς τεράστια βοήθεια!