Zmarły człowiecze / Jęga

Pieśń „Zmarły człowiecze” tradycyjnie była wykonywana podczas pustych nocy, kiedy żegnano zmarłego pieśniami i modlitwą, czuwając nad jego ciałem. Nie wiadomo jak daleko sięga jej historia. Zapisy pieśni znajdują się między innymi w śpiewniku „Szczeble do nieba” Teofila Klonowskiego z 1867 roku, gdzie zanotowano dwa warianty jej melodii. Na pewno nie jedyne, bo różnych regionach wiejskich pieśń śpiewano na różną nutę. Melodia użyta w nagraniu pochodzi z Grodzieńszczyzny. Wykonanie i aranżacja muzyczna: Beata Kowalska Grafika: Stefan Keller Tekst: Zmarły człowiecze z tobą się żegnamy Przyjmij dar smutny, który ci składamy Trochę na grób twój porzuconej gliny Od twych przyjaciół, sąsiadów, rodziny Wracasz do ziemi, co matką twą była Teraz Cię strawi, niedawno żywiła Tak droga każda, którą człowiek chodzi Na ten gościniec wszystkich nas wywodzi Niedługo bracie z tobą się ujrzymy Jużeś tam doszedł, my jeszcze idziemy Trzeba ci spocząć po skończonym biegu Lecz znowu wstaniesz, boś tu na noclegu Boże ten zmarły w domu Twym przebywał Żył w Twojej wierze, Twej pomocy wzywał Że na Twej łasce wspierał się bezpieczny Daj duszy jego odpoczynek wieczny.