Is duas arrosas - Emanuele Garau 2025

Emanuele Garau recita la poesia "Is duas arrosas", tratta dalla commedia "Sa coia de Pitanu" di Louisu Matta del XIX secolo, in una versione recitata, col sottofondo chitarristico di Valentino Serra Totu a manu mia tengu duas arrosas Gentilis, gratziosas, dignas de mirai Tot'in d'unu ramu, friscas e odorosas: Pensu solamenti cali 'ndi segai Cali 'ndi segai pensu cun dolori Dependi essiri una sa prus preferia Ma, si una m'incantat po s'arrubiori S'àtera est bianca, appena coloria Si custa est bistia cun follas de prata S'àtera in sa mata est dorada de sei Mi privat sa lei, però prus sa fortuna Chi deu prus de una 'ndi potza segai Chi deu prus de una tenga in possidentzia Mi privat sa lei tropu rigorosa E si a una sola dongu preferentzia S’àtera nd'aturat dolenti e gelosa Si spicu una rosa, s'àtera s'intristat Si custa m'acuistat, s'àtera 'ndi morit Custa si scolorit, si ddi fatzu offesa Cudda in sa frischesa benit a mancai Benit a mancai repentinamenti Po cali decidu sa sorti immutabili? Si una est civili, s'àtera atraenti Si una eleganti, s'àtera est amabili Custa est ammiràbili, s'àtera vetzosa Custa est generosa, s'àtera innamorat E si a una dd'onorat su bellu candori S'àtera s'odori chi no perdit mai Chi no perdit mai, poita est naturali In custas duas arrosas profumu e bellesa S'affetu po s'una e s'àtera eguali Mantengu in su coru cun totu bivesa Oh incantu! Oh bellesa! Oh gioja! Oh cuntentu! Ma grandu trumentu provat custu coru Is duas ddas adoru cun amori ardenti Ma una solamenti 'ndi potzu stimai Gia chi po sa lei tanti rigorosa Unidas impari no ddas potzu ottenni Disigiu chi s’una e chi s’attara arrosa Tenganta in su gosu funtana perenni Chi sa dì solenni chi hant’essi segadas Benganta appretziadas cantu anti a meresci Chenza si scaresci de s’antigu amanti Chi tempus innantis fattu hanti penai