Na stacji (Azael Music PL)

Strona FB:   / azaelmusicpl   Zacznij wspierać ten kanał:    / @azaelmusicpl   Już odlicza czas te dni, Choć wciąż jesteś obok mnie. Każdy uśmiech trochę boli, Bo za chwilę zmieni się. Chciałbym iść tuż obok Ciebie, Jeszcze chwilę, jeszcze krok. Lecz nie wszystko zależy ode mnie, Nie na wszystko mam dziś wpływ. Patrzę w okno, gaśnie wieczór, Miasto cichnie dzień po dniu. A ja noszę w sobie smutek, Którego nie umiem zgubić już. Nie pytaj, czemu nie będę tam, Gdy odjedzie Twój pociąg w dal. Sam nie wybieram tych pustych chwil, Los dziś napisał je za mnie. A ja tak bardzo chciałbym stać, Gdy będziesz znikać pośród świateł. Pomachać Ci i jeszcze raz Powiedzieć: „Wracaj do mnie, skarbie”. A ja tak bardzo chciałbym być, Gdy wrócisz po tych kilku dniach. Czekać na Ciebie pośród ludzi, Odnaleźć Cię w tłumie i objąć świat. Lecz nie mam wpływu na ten bieg, Na ten rozdział, który pisze czas. Więc tylko serce biegnie tam, Dokąd nie mogę pójść ja. Będzie dworzec, będzie droga, Będzie gwizdek, będzie ruch. Tylko mnie tam nie zobaczysz, Choć tak bardzo chciałbym móc. Potem wrócisz któregoś ranka, Gdy zatrzyma się Twój pociąg znów. A ja nawet nie zobaczę, Jak wysiadasz znów. To nie wybór, nie decyzja, Nie brak chęci, nie brak sił. Tylko życie czasem stawia Mur, którego nie da się przebić. Więc zostawię Ci w pamięci Każde „wróć” i każde „śnij”. Żeby były przy Tobie wtedy, Kiedy ja nie będę mógł być. Nie pytaj, czemu nie będzie mnie, Gdy pociąg wtoczy się znowu tu. Tak wiele dałbym za jeden moment, By pierwszy zobaczyć Twój uśmiech. A ja tak bardzo chciałbym stać, Gdy będziesz znikać pośród świateł. Pomachać Ci i jeszcze raz Powiedzieć: „Wracaj do mnie, skarbie”. A ja tak bardzo chciałbym być, Gdy wrócisz po tych kilku dniach. Czekać na Ciebie pośród ludzi, Odnaleźć Cię w tłumie i objąć świat. Lecz nie mam wpływu na ten bieg, Na ten rozdział, który pisze czas. Więc tylko serce biegnie tam, Dokąd nie mogę pójść ja. Gdyby można było wybrać, Nie byłoby pustych miejsc. Przy odjeździe i powrocie Trzymałbym za rękę Cię. Lecz choć droga mnie zatrzyma, Choć rozdzieli nas ten czas, Moja miłość będzie obok, Każdy krok przemierzy wraz. Bo ja tak bardzo chciałem stać, Gdy odjeżdżał Twój pociąg w dal. Tak bardzo chciałem potem przyjść, Gdy wrócisz znów po kilku dniach. Nie z obowiązku, nie dlatego, że trzeba, Nie dlatego, że wypada tak. Tylko z miłości, zwyczajnie, naturalnie, Jak człowiek, który oddał Ci świat. Więc jeśli spojrzysz kiedyś przez szybę, Pomyśl przez chwilę, że jestem tam. Bo choć zatrzymał mnie los i okoliczności, Moje serce odprowadza Cię cały czas.