እውነት ከደስታ ይበልጣልን?

‎ሰው ልጅ በሕይወቱ ውስጥ ሁለት ታላላቅ ነገሮችን ይፈልጋል፤ እውነትን እና ደስታን። አንዳንድ ጊዜ እነዚህ ሁለቱ አብረው ይሄዳሉ፤ አንዳንድ ጊዜ ግን በተቃራኒ አቅጣጫ ይቆማሉ። አንድ ሰው እውነቱን አውቆ ሊያዝን ይችላል፤ ወይም በሐሰት ውስጥ ሆኖ ደስተኛ ሊሆን ይችላል። ስለዚህ ጥያቄው ይህ ነው፤ እውነት ከደስታ ይበልጣልን? ‎ ‎እኔ ግን እላለሁ አዎ፣ እውነት ከደስታ ይበልጣል። ‎ ‎በመጀመሪያ፣ ደስታ ስሜት ነው፤ እውነት ግን መሠረት ነው። ስሜቶች ይቀያየራሉ፤ ዛሬ ደስተኛ የሆነ ሰው ነገ ሊያዝን ይችላል። እውነት ግን በስሜት አይለወጥም። አንድ ሰው በሕልም ውስጥ ሆኖ ደስተኛ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ሕይወቱን በእውነት ላይ ሳይሆን በቅዠት ላይ እየገነባ ነው። የቆየ ደስታ የሚገነባው በእውነት መሬት ላይ ብቻ ነው። ‎ ‎በሁለተኛ ደረጃ፣ እውነት ቢያሳምምም ነፃ ያወጣል። አንድ ሰው የሚወደው ሰው እንደማይወደው ማወቅ ያሳዝነዋል። አንድ ሕልም እውን እንደማይሆን መቀበል ያሳምማል። ነገር ግን እውነቱን ማወቅ ሰውን ወደ አዲስ እድል ይመራዋል። ሐሰት ውስጥ ያለ ደስታ ወርቅ እንደተቀባ ሰንሰለት ነው፤ ሊያምር ይችላል፣ ግን አሁንም እስር ነው። ‎ ‎አንዳንዶች “ሰው ደስተኛ ከሆነ እውነቱ ምን አስፈለገ?” ብለው ይከራከራሉ። በእርግጥ ብዙ ሰዎች አሳማሚ እውነቶችን ከመቀበል ይልቅ ምቹ ሐሰቶችን ይመርጣሉ። ነገር ግን ይህ ደስታ ጊዜያዊ ነው። ሐሰት እውነትን ለጥቂት ጊዜ ሊደብቀው ይችላል፤ ሊያጠፋው ግን አይችልም። በመጨረሻ እውነት ሲገለጥ የተገነባበትን የደስታ ቤት ሁሉ ያፈርሳል። ‎ ‎ከዚህም በላይ፣ ሰው ከደስታ በላይ ትርጉምን ይፈልጋል። አንዳንድ እውነቶች ያሳዝናሉ፤ ነገር ግን ሕይወትን ጥልቅ ያደርጋሉ። ፍቅር ሊያበቃ እንደሚችል ማወቅ፣ ሞት እንደማይቀር መረዳት፣ ሁሉም ነገር ጊዜያዊ እንደሆነ መቀበል ደስታ ላይጨምር ይችላል፤ ግን ትርጉምን ይጨምራል። ‎ ‎እናም የሰው ልጅ ለጊዜው በሐሰት ውስጥ ደስተኛ ሊሆን ይችላል፤ ግን እውነት የሌለበት ደስታ ጥላ ብቻ ነው። ምናልባት እውነተኛው ጥበብ ደስታን ከመፈለግ በፊት እውነትን ለመቀበል የሚኖረው ድፍረት ነው። ‎