JUNIKOWO Poznań z drona

/ kb.dron https://www.facebook.com/profile.php?... Junikowo – część miasta Poznania, a zarazem jednostka obszarowa Systemu Informacji Miejskiej (SIM) oraz osiedle administracyjne w zachodnim obszarze miasta. największy w mieście cmentarz komunalny Urząd Skarbowy Poznań-Grunwald Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu wydziały VII i VIII Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w Poznaniu Uniwersytet im. Adama Mickiewicza Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu Polska Akademia Nauk siedziba i zakład produkcyjny koncernu farmaceutycznego GlaxoSmithKline Pharmaceuticals S.A. zajezdnia autobusowa MPK Poznań Najstarszy prawdopodobny zapis dotyczący Junikowa pochodzi z 1287 r. W roku tym książę Przemysł II, późniejszy król Polski, nadał kapitule kościoła katedralnego w Poznaniu swoją wieś, zwaną pospolicie Janicovo – („hereditatem seu villam Capituli nostri, lanicovo vulgariter nominatum”). Pierwszy pewny zapis pierwotnej nazwy wsi pochodzi z łacińskiego dokumentu z 1408 kiedy to odnotowano ją pod staropolską nazwą „Vnykowo”, 1500 „Vnykow”, 1510 „Junykowo, Ianykowo”, 1565 „Unikowo Początkowo wieś była własnością kościelną należącą do kapituły poznańskiej. Od 1320 wieś leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1508 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1508 i w 1510 odnotowana jako wieś należąca do parafii Komornik. W 1948 r. na terenie byłego placu ćwiczeń wojskowych utworzono cmentarz oraz wybudowano linię tramwajową łączącą Junikowo z centrum miasta. 28 czerwca 1956 o godz. 16.00, podczas Powstania Poznańskiego, zaatakowano miejscowy VIII Komisariat MO. 60 osób zdobyło wtedy 19 sztuk broni i amunicję. Oprócz jednego z dwóch największych cmentarzy w mieście – cmentarza junikowskiego – na terenie Junikowa funkcjonował też nieistniejący cmentarz ewangelicki. W 1938, przy ul. Junikowskiej, pomiędzy kościołem a torowiskami kolejowymi, odkryto szczątki kosynierów z 1846, pochowanych we wcześniejszym grobie ofiar epidemii cholery z I połowy XIX wieku. Kości zmarłych na tę chorobę, wraz ze szczątkami kosynierów, pochowano przy kapliczce na ul. Grunwaldzkiej (obecnie poszerzona ul. Grunwaldzka). 25 listopada 2011, podczas przebudowy torowiska tramwajowego, skrzynię z kośćmi spod dawnej kapliczki odnaleziono i zabezpieczono.