Molla Abdülgâfur EFE Hazretleri

Soyu Seyyidlerden olup, 35.dedesi Hz. Hüseyin (r.a.) Efendimize ulaşır. Anne ve Babası tarafından Seyyid olan bu zatın dedesi zamanının büyük âlimlerinden olan Seyyid Molla Resul Efendidir. (1835–1950), Babası ise bir çok yüzlerce icazetli alim yetiştirmiş olan Seyyid Ahmet Efendidir. Annesi Seyyide Hazime Hanımdır, Daha 4 yaşlarında Kuran-ı Kerim ile tanışan Abdulgafur Efendi okurken diğer talebelerden büyük bir farklılık gösterir. Muhteşem bir hafızaya sahiptir. Okuduğu bir metni ikinci kez okuyunca nerdeyse hemen ezberlemiş oluyor. Başta ağabeyisi Seyyid M.Zeki Efendi olmak üzere bazı zatlardan ders alırken babası ve hocası Sevkarlı Seyyid Ahmed Efendi hazretleri talebesi olan Hafız Ahmet Aslan Hoca Efendiye; “Abdulgafur‘a sen ders ver.” talimatı verir. Bir müddet ders verdikten sonra Hafız Ahmet Efendi Seyyid Ahmed Efedi Hazretlerine giderek; “Hocam ben Abdulgafur’a ders veremiyorum artık.” demiş. Neden sorusuna: ”Beraber okuduğumuz dersleri bir sonraki gün bütün metinleriyle beraber ezberliyor. Ben karsısında etkisiz kalıyorum. Ancak ona siz ders verebilirsiniz. Hem talebeler hem de dışarıdan ders dinlemeye gelen yakınlar geldikleri zaman O küçük çocuk sana ders mi veriyor diye tepkilerini alıyorum. Bunda ilahi bir zekâ var hocam müsaade edin de talebeleri O okutsun”. O zaman Efe hazretleri dedi ki: “Hacı Yusuf Bey köyündeki talebelerin derslerini Abdulgafur versin.” Ve o günden sonra o medresedeki talebelerin derslerini Hoca Efendi vermiştir. Çok zor şartlarda, çetin günlerde okudular. Ulaşım çok zordu, elektriğin olmadığı evlerde su da yoktu. Fiske fitili dediğimiz lambalarla zor şartlarda ilim tahsil ediyorlardı. O dönemlerde evlerde kurulan sofralar için, ekmek tahtaları vardı. Akşamları bu tahta odanın ortasına konur, etrafına okunacak kitaplar getirilir, tahtanın ortasındaki lambanın aydınlığında da saatlerce konuşmadan mütalaa yapardılar. Her ev bir talebeye bakıyor, onun yemesi içmesi gibi sorumluluğu üstleniyordu. O günün medreselerini ders verilen günlere göre tayin edilen evler oluşturuyordu. Perşembe günlerini tatil günlerini oluşturuyordu. Bakın Abdulgafur Hoca Efendi o günleri nasıl anlatıyor: ”Sahabe hayatına benzer bir hayat yaşıyorduk. Gelecekten kaygımız, yarınlardan endişemiz yoktu, sessiz bir gemi misali yolumuza devam ediyorduk. Yasaklı günlerdi o günler. Rahle-i tedrisad yasaktı. Çevre köylerin o zamanki ileri gelenleri, devlet de sözü geçen komşularımız, bize destek veriyorlardı. O günün şatları ile tahsil görüyorduk. Ve bu şartlardan dolayı, Ağaköy ve diğer köylerde bulunan her medresenin, köyün girişinde bekleyen bir nöbetçisi olurdu. Köylere yabancı birileri geldiği zaman işaret ederlerdi. Bunun üzerine kitapları saklardık ve talebeler köye dağılırdı. Ta ki o yabancı köyden çıkana kadar”. Hatta talebelerden birkaçı hapis hayatını da yaşamışlardı. Abdulgafur Efendinin ağabeyi Seyyid Zeki Efendi, kardeşleri; Seyyid Abdülcelil Efendi, Seyyid Cevat Efendi, Seyyid Mazhar Efendi, Seyyid Sait Efendi, Seyyid Muhammed Efendi, bu hoca efendilerle beraber isimlerini yazamadığımız yüzden fazla icazet alan müderrislik makamında çevre illerle beraber yüzlerce talebe yetişmiştir. Bingöl, Elazığ, Diyarbakır, Konya, Tercan, Kiğı, Tekman’da da o dönem medreseleri devam etmiştir. Sonra tekrar Babaderesi köyüne çağrıldığında 22 yaşındaydı ve artık babasından icazet almıştı. 1961’de Çat’a bağlı Taşağıl köyüne imamlık için gönderilmişti. Bu köyde de hem imamlık hem de müderrislik görevini yüklenerek dört noktada medrese açtı. Çevre köyler ve diğer illerden çok sayıda talebeleri oldu. 16 yıl boyunca ilim ışığını yaymak, insan yetiştirmek ve topluma kazandırmak için büyük bir çaba harcadı. Tekrar uzun ince bir yolun başlangıcı sanki onu bekliyordu. 1976 yılına kadar imamlık, müderrislik yaparak çok sayıda âlim yetiştirdi. Taşağıl köyündeki görevi bitince 1976’da Erzurum merkeze bağlı Güzelova köyüne imam olarak gitmek hâsıl oldu. Güzelova (tufanç)’da 16 yıl boyunca irşad ve ilim ışığını yaymaya devam etti. Ve tam bir yıl sonra 1977 de babası Seyyid Ahmet Efendi Darül-finadan Darül-bekaya irtihal etmişti. 1995’de Erzurum’a gelerek aynı yıl “Sevkarlı Ahmet Efendi Kültür ve Eğitim Vakfı”nı kurdu. Okuma, okutma, sosyal yardımlaşma ağırlıklı olarak hizmet veren vakıf hizmete halen devam etmektedir. Erzurum da kaldığı süre içerisinde babası Seyyid Ahmet Efendi adına Abdurrahman gazi mahallesinde bir camii (Sevkarlı Ahmet Efendi camii) yaptırdı. Daha sonra dedesi Seyyid Molla Resul Hoca Efendi adına Çat ilçesi Şeyh Hasan köyünde cami yaptırdı. Dedesinin de meftun olduğu köyde türbe ve külliyesini yaptırdı. Daha sonra Erzurum Yenişehir semtine bağlı Mehmet Akif Ersoy mahallesinde yukarıda bahsettiğimiz vakıf binasını inşa ettirdi. ➖ Dewamı Facebook ta➖ #sevkarseyyidleri #sevkar #alimler #hocaefendi #alvarlıefehz #menzil #sevkâri #öncüalimler #islambelgesel #şeyhseyyid #seyda #seydamolla