Cengizhan Konuş | YirmiBir [Şiir]

Geceler çok uzun geçiyor bu aralar. Dolayısıyla durup düşünmeye çok fırsatım oluyor. Geçenlerde yine böyle bir zaman diliminde düşüncelere dalmışken hayatta elimizde olan imkanların farkında olmadığımızı anladım. Bize verilen ve bahşedilen şeylerin ne kadar fazla olduğunu ve bunlar için ne kadar az şükrettiğimizi hissettim. Sahi ne kadar az şükrediyoruz. Ne kadar az elhamdulillah diyoruz bunu anladım bu geçen zamanda. Bize verilen onca nimetin kıymetini bilmiyoruz. Verilenle yetinip ona şükretmeyi değil de hep daha fazlasını istediğimiz bitmek bitmeyen bir döngüde verildikçe dahasını dahasını istiyoruz. Elimizde olanlarla yetinmeyi, onlarla hayatımızı idame ettirmeyi bilmiyoruz. Bize verilen nimetlerin farkına varıp her daim elimizdekilere şükretmeyi bilecek bir bilinçte olmayı Rabbim bize nasip etsin. - Bu gece uzun kimsenin bakmaya cesaret edemediği yerden yani atlama noktasına en yakın şehirden sesleniyorum sana bir bildiğim var hayat hakkında diyordum yokmuş meğer incinmişliğimi almış biri kolye yapmış sevdiğinin boynuna geri kalan hep dünya işleri dayanıksız duvarlar arasında ruhumu bölüyorum yediye sesim ses geçirmez biliyorum iyileşeyemeyecek kadar seviyorum seni fakat annemin annesizliği kırıyor kalbimi bu gece çok uzun sarılarak çürüt kanattan yapılmış ellerimi ... .. . - Şiir: Cengizhan Konuş Yorum: Ahmet Culum - #şiir #ahmetculum #şiirheryerde