Historia Synagoga pod Białym Bocianem

W 1744 roku władca Prus Fryderyk Wilhelm II wydał edykt, który zniósł wciąż jeszcze obowiązujący przywilej nadany Wrocławiowi w 1455 roku: Judeos non tolerandis czyli „Nietolerowanie Żydów”. Tym samym w połowie XVIII wieku Żydzi zyskali we Wrocławiu takie same prawa, jak wszystkie inne grupy narodowościowe i religijne. W mieście zaczęło powstawać więcej różnych instytucji żydowskich i tak naprawdę brakowało jedynie synagogi, która zastąpiłaby rozrzucone po mieście małe domy modlitwy. Około roku 1820 plany jej budowy zaczęły się wreszcie urzeczywistniać. Wtedy to bowiem zakupiono od Jakuba Silbersteina działkę, na której wcześniej stała gospoda Pod Białym Bocianem i od której synagoga przejęła swą nazwę. Budowę na pewien czas zawieszono, ale temat powrócił i w latach 1827-1829 na działce tej zbudowano synagogę według planów znakomitego architekta Karla Ferdynanda Langhansa. Synagoga Pod Białym Bocianem przetrwała Noc Kryształową (8/9 listopada 1938r.) i II wojnę światową. To właśnie z placu przylegającego do synagogi hitlerowcy wywozili Żydów do obozu koncentracyjnego. Zachęcamy do przeczytania wtorkowego dodatku Historia w papierowym wydaniu Gazety Wrocławskiej, gdzie będzie dużo więcej informacji o historii synagogi we Wrocławiu.