ΟΤΑΝ ΞΥΠΝΑΕΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ (Η Μαρινέλλα συναντά τη Βέμπο)

  / marinelladiva     / marinelladiva   Marinella - OTAN XIPNAI TO THEATRO (When the theater wakes up) // Lyrics: Giannis Xanthoulis // Music: Giannis Christodoulopoulos // From the Greek musical «I MARINELLA SYNANTA TI VEMBO (Marinella meets Sofia Vembo)», written and directed by Petros Zoulias, at the Badminton Theater in Athens, on January 22, 2014 «Όταν ξυπνάει το θέατρο (Η Μαρινέλλα συναντά τη Βέμπο)» https://marinelladiva.blogspot.com/20... // Starring alongside Marinella: Christos Stergioglou, Antonis Loudaros, Jenny Botsi, Michalis Marinos, Christina Alexanian, Agoritsa Economou, Christos Plainis, Daisy Sempekopoulou, Stella Gkika and Tassos Kostis, Nefeli Orfanou // Also participating: Eleni Karakasi, Prodromos Tosounidis, Zoe Nalmpanti, Giorgos Giannakakos, Alexandros Kalpakidis, Loussa Marsellou, Kostas Velentzas, Lina Exarchou, Adia Olympiou, Spyros Papas, Leda Manousaki, Manolis Theodorakis, Dimitra Sigala, Adam Charouchis, Christos Georgalis, Giannis Athitakis, Alexandra Koulouri, Eva Varsou, Dimitris Galanis, Stavrina Psimopoulou // Orchestra: Giorgos Zachariou (conductor), Michalis Evdemon (bass), Nikos Kapilidis (drums), Thanassis Tsaouselis (keyboards), Kyriakos Kontakos (violin), Giannis Karakatsanis (percussion), Giorgos Chalkiadakis (wind instruments), Anna Laki (accordion), Giannis Lemonidis (keyboards), Dimitris Margiolas (mandolin, bouzouki) // Όταν ξυπνάει το θέατρο απ' τη βαριά του λήθη, ο κόσμος γίνεται όμορφος κι' η νύχτα παραμύθι -κι' η νύχτα παραμύθι, το κουκί και το ρεβίθι! Κι' οι αναμνήσεις που έχτισαν την ιστορία της Βέμπο, χορεύουν κι' ονειρεύονται σε νοσταλγίας τέμπο -χορεύουν κι' ονειρεύονται τη Βέμπο, τη Βέμπο! «Πάντα μαζί, θα βρισκόμαστε πάντα μαζί, κι' απαλά θα κυλά η ζωή, βράδυ - πρωί, θα σου φιλώ, τα δυο χείλη σου θα σου φιλώ και ποτέ η αγάπη αυτή δε θα σβηστεί…» Κι' εφόσον βρήκαμε φωνές και θεατρίνους κλάσης, θα ζωντανέψει μια φωνή με πάθος και μ' εντάσεις, με χρώματα και με στιγμές, κι' ο χρόνος πήγαινε - έλα, με συντροφιά στα δύσκολα ρεφρέν... τη Μαρινέλλα! Μας χωρίζουνε χρόνια μα στο ίδιο τοπίο οι φωνές ταξιδεύουν με βροχή και με κρύο, κι' είν' οι λέξεις που βάφουν τον ορίζοντα γκρίζο, δεν σε ξέρω μα νιώθω πως καλά σε γνωρίζω! Μας χωρίζουνε τύψεις, μας ενώνει μια ελπίδα, λίγα λόγια μου είπες μια φορά που σε είδα, κι' είν' ο χρόνος σαν ώρα που ποτέ δεν τελειώνει, όταν παίζει η ορχήστρα και στο δίσκο είσαι μόνη! Το τι και το πώς και το πόσο, μαζί σας απόψε θα νιώσω, για να ζωντανέψουνε όλα σα να 'ναι γιορτή! Το τι και το πώς και το πόσο, σε 'σας πάλι απόψε θα δώσω... Να ζωντανέψουν ξανά οι στιγμές μιας φωνής, της φωνής μας φωνή!