Szelmostwa ostatniego realisty – Mario Vargas Llosa: literacki fetyszysta pośród prawdy kłamstw

„(…) bardziej niż poznanych ludzi i przeżyte historie, pamiętam przeczytane książki” – wyznaje z rozbrajającą szczerścią Mario Vargas Llosa. Spośród niezliczonych rzeczy, łączących mnie z moim literackim, estetycznym i światopoglądowym ubóstwieniem, ta być może jest najsilniejszą. Dzisiaj, dzisiaj nie piszę, dzisiaj opowiadam Wam arcykapłana literatury – tyrana i tytana, człowieka, którego twórczość wywiedziona jest wprost od literackiej oligarchii – Flauberta, Balzaca, Hugo, Faulknera... Marito – moja obsesja na jego punkcie jest jedną tych chorób, które żywi się, by przeżyć. Gdyby ktokolwiek z Was zadał mi to absurdalne pytanie: kogo wybrałabyś, gdybyś została postawiona pod gładką ścianą ultimatum… Cóż – macie odpowiedź. Wkroczymy w „To zbudowane z kłamstw życie, którym jest fikcja”, ale równolegle podążać będziemy za grzeszącym brakiem umiaru literackim fetyszystą, którego rzemiosła uczył Tirant lo Blanc, a w życiu zatrzymała śmierć Emmy Bovary. Mario Vargas Llosa – pójdźmy z nim, Piękni! Bo dla tych, którzy kochają, czasu zawsze będzie zbyt mało, a słowa pozostaną naskórkiem. Lojalnie uprzedzam – to pierwsza, lecz nie ostatnia z naszych podróży u boku Sartrecillo Valiente. Zasiadajcie i słuchajcie! Besitos! 💋💋💋 🎀༘ Pamiętajcie, że czekam na Was także i tutaj: IG: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠@zmoJEJstrony_podcast⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ YouTube: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠@zmoJEJstrony_podcast⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠