سرود پدرخوبم باصدای شمس الدین سرودی

از ملائك بودي و جنس بشر آسماني بر زمين بودي پدر رفتي و در حسرت ديدار تو شام هجرانم نمي آيد به سر كاش باز آيي براي مدتي چند روزي،ساعتي،يا يك نظر تا ببيني حال و روز زار ما حال اهل خانه و حال عمر تا ببيني حس ((گرمِ)) زندگي گشته معكوس و شده زير و زبر حسرت يك بوسه بر دستان تو خون شده بر ديدگان و بر جگر كاروان عمر رفت و بي تو شد چشم هاي كاروان نمناك و تر حال مهمان خداوندت شدي آنكه ميخوانديش هر شب تا سحر دستهايت سوي او مي شد دراز از عذاب و خشم مي كردي حذر عاقبت آخر شد ايام فراق سوي آغوشش گشودي بال و پر دربهاي رحمتش سوي ات گشود چونكه بر خلقش نبستي گاه در جمعه بود و جمع در رشك و شگفت زين عروج مطمئن و بي خطر از جهان فاني و دار العبور تا سراي خلد و دار المستقر بذرهايي را كه بنشاندي به خاك روز محشر سايه خواهد شد به سر حمد حق گو در همه حال اي عمر بر قضاي كردگار و بر قدر غصه هايت را فقط با او بگو كز غم و اندوه دل دارد خبر پــــــدر باصـدای: شـمس الـدین ســرودی شـعرو دکلمه:عمـر کـمالـی