მსოფლიოს დღიურები - EP 4 | 62 დარტყმა, ნული გოლი - თურქეთის ფიასკო

მეორე ტური დასრულდა და ჩვენი მოლოდინი თანდათან მართლდება. ვინც პირველ ტურში გამოიჩინა თავი, ნელ-ნელა გაფერმკრთალდა, ვინც უიმედოდ გამოიყურებოდა, პოტენციალი გამოავლინა. ამ ეპიზოდში ვაანალიზებთ, რატომ ათამაშდნენ ფავორიტები და რა გვაჩვენა მსოფლიო ჩემპიონატის მეორე ტურმა. ვსაუბრობთ მთავარ პარადოქსზე: მესიმ თავი ხელახლა გამოიგონა - ის უკვე არა მხოლოდ თამაშს ქმნის, არამედ გოლებსაც თვითონ იტანს, მაშინ როცა რონალდო ვერ ხვდება, რას ნიშნავს ამ ასაკში ლიდერობა. გვერდიგვერდ ვაყენებთ ამ ორ ისტორიას და ვუკავშირებთ უფრო დიდ სურათს - ძველი წესრიგის რღვევას და ახლის დაბადებას. ასევე განვიხილავთ ბრაზილიას ანჩელოტის ხელით (უფრო ევროპული, უნივერსალური ფეხბურთი, მაგრამ ლიდერის დანაკლისი), თურქეთის ფიასკოს, უზბეკეთს უცხოელი მწვრთნელით, მაროკოს როგორც გამორჩეულ „აფრიკულ" გუნდს და სენეგალ-საფრანგეთის იდენტობის პარადოქსს. ბოლოს ფეხბურთის სამ თაობაზე 1970-იანებიდან დღემდე და იმაზე, თუ რატომ ჰყავს არგენტინას ყოველ თაობაში თითო ფენომენი: დი სტეფანო, მარადონა, მესი. 0:00 შესავალი 0:16 მეორე ტურის მიმოხილვა 0:56 ფავორიტები ათამაშდნენ 1:28 პორტუგალია და რონალდოს პრობლემა 2:05 თურქეთის ფიასკო — 62 დარტყმა, ნული გოლი 2:54 რას ნიშნავს ლიდერობა ამ ასაკში 3:09 მესიმ თავი ხელახლა გამოიგონა 4:31 ირანის „ომის ახალი წესი" — გეოპოლიტიკური პარალელი 4:54 სცენარი, სადაც ირანი და ამერიკა შეიძლება შეხვდნენ 5:55 ბრაზილია ანჩელოტის ხელით — ლიდერი აკლია 6:49 შოტლანდია — უძლიერესი 82-ის შემდეგ 7:23 მბაპე, ჰალანდი და ახალი ვარსკვლავის ძიება 8:30 მაროკო — გამორჩეული აფრიკული გუნდი 9:43 სენეგალი vs საფრანგეთი — ვინ არის „აფრიკული" 10:15 48-გუნდიანი ჩემპიონატი გამართლდა 11:10 ფეხბურთის სამი თაობა — 1970-დან დღემდე 12:31 მესის მოკრძალება და ძველი თაობის უნარები 14:06 არგენტინის ფენომენები — დი სტეფანო, მარადონა, მესი