Bir Kahve İçimi Gelsen

Bir kahve içimi gelsen, ne çok şey değişirdi, Sessizlik bile adını usul usul söylerdi. Bir fincanın buğusunda gözlerin görünürdü, Yarım kalan hikâyem, yeniden yazılırdı. Ne uzun hesaplar ister, ne büyük cümleler, Bir "nasılsın?" yeterdi, dinerdi kederler. Belki yine gidecektin, bunu da bilirdim, Ama o kısa anı, ömre bedel derdim. Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım, Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım. Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem, Kahve soğuyor yalnız... Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen.... Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım, Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım. Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem, Kahve soğuyor yalnız... Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen.... Bir kahve içimi gelsen, ne çok şey değişirdi, Sessizlik bile adını usul usul söylerdi. Bir fincanın buğusunda gözlerin görünürdü, Yarım kalan hikâyem, yeniden yazılırdı. Ne uzun hesaplar ister, ne büyük cümleler, Bir "nasılsın?" yeterdi, dinerdi kederler. Belki yine gidecektin, bunu da bilirdim, Ama o kısa anı, ömre bedel derdim. Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım, Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım. Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem, Kahve soğuyor yalnız... Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen.... Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım, Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım. Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem, Kahve soğuyor yalnız... Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen.... Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım, Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım. Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem, Kahve soğuyor yalnız... Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen.... Bir kahve içimi gelsen, vakit durur sanırdım, Gülüşünü alıp, bütün mevsimleri bahar sayardım. Şimdi fincan elimde, sensiz geçen her dem, Kahve soğuyor yalnız... Özlem ise hâlâ taptaze, hep sen.... Hep sen...