สนทนาพระสูตร ตอนที่ ๓๖_อ.สุจินต์

ประโยชน์สูงสุดของการที่เรามาฟัง ก็คือให้เข้าใจว่า ขณะนี้เป็นธรรม เพราะฉะนั้นไม่ว่าเราจะเรียนอะไรที่ไหน คัมภีร์ไหน อย่างไร หรือเราจะพูดสนทนากันอย่างไร ก็เพื่อให้เข้าใจสภาพที่กำลังมีในขณะนี้จริงๆ ว่า ทั้งหมดในพระไตรปิฏกก็คือสิ่งที่มีจริง แล้วก็เกิดขึ้นกับเรา ไม่ว่าจะมีความละเอียด แล้วก็เราจะรู้สึกว่าเป็นการยากอย่างไรก็ตาม แต่สิ่งที่มี ไม่ใช่ง่ายที่เราจะเข้าใจ แม้ว่ามีอยู่ และในตำราพระไตรปิฏกก็ทรงแสดงความละเอียด ละเอียดเท่าไหร่ก็คือความจริงของสภาพธรรมเท่านั้นที่กำลังมีในขณะนี้ กำลังเห็น กำลังได้ยิน กำลังคิดนึก เป็นธรรมทั้งหมด ซึ่งเกิดแล้วผ่านไปแสนเร็ว เพราะฉะนั้นถ้าเราไม่ฟังจนกระทั่งเป็นความเข้าใจของเราจริงๆ เราจะไม่รู้ลักษณะของสภาพธรรมที่มี แต่ถ้าเราฟังแล้วก็มีความเข้าใจจริงๆ เราก็จะเข้าใจได้ว่า ขณะนี้เองสิ่งที่กำลังจากการสนทนาของเรา แต่ละวัน ก็คือการที่จะทำให้เราเข้าใจขึ้น เพราะฉะนั้นคงจะไม่ต้องไปกังวลถึงว่า เรายังไม่มีพื้นฐาน หรือว่ามีความรู้ยังไม่พอ แต่จริงๆ แล้วก็คือว่า สิ่งที่มีจริงเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า ขณะที่เรากำลังฟังเรื่องสิ่งที่มีจริง เราเข้าใจสิ่งที่มีจริงแค่ไหน ซึ่งวันนี้ก็เป็นเรื่องของพระสูตร เป็นชีวิตจริงๆ หรือเปล่า จริง แต่ว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในครั้งนั้น ซึ่งในครั้งก่อนการตรัสรู้ของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นี้เรื่องก็เคยมีจริงอย่างนี้ในสมัยของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ก่อนๆ หรือถึงแม้ในอนาคต ในสมัยของพระศรีอริยเมตไตรย ทุกอย่างก็เป็นความจริงอย่างนี้ เพราะว่าสิ่งที่เป็นความจริง ก็เป็นความจริงทุกกาลสมัย เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราได้ยินได้ฟังวันนี้จากพระสูตร ก็จะแสดงให้เห็นว่าไม่ต่าง ไม่ว่าในสมัยไหนทั้งสิ้น