شەهرام مەنصوری - هر احمد و محمود رسول مدنی نیست - shahram mansuri

#شەهرام_مەنصوری #شهرام_منصوری #مناجات #موناجات #shahram_mansuri هـەموو شوشەیەکی گوڵ ڕەنگ عەقیقی یەمەنی نیە هـەمـوو پیاوێکی خاوەن حوشتر وەیسی قەرەنی نیە هـــەمــوو بـەرد و گوڵێک گەورهەرێکی دەگمەن نیە هەموو ئەحمەد و مەحمودێک پێغەمبەری مەدەنی نیە ئامۆژگاری دڵی مردووەکان مەکە ، خۆت ئەزێت مەدە لــەبــــەر ئــەوەی ئــەبــوجــەهــل نــابێتە مــوسوڵمان ! لە جــێگەیەک کــە بــرا بە برا ڕەحم نەکا بــێگانـــە بـــۆ تـــۆ نـــابـــێــت بـــە بـرا ! سەد جار ئەگەر دایە شیر بدا ئە ڕۆڵەکەت مـــەخەڵەتی هاوڕێ کە بۆتۆ نابێ بەدایک لـە لای ئێـمە ســـوتــاوەکــان ، مـزگەوت و مەیخانە یەکێکە جێگە پیرۆزەکان و پەرستگا یەکن تەسبیح و پەیمانە یەکێکە هـــەرکـــەســێ چیرۆکی بەجۆشی خۆی بە زمانێک ئەڵێ کاتێک بەچاکی سەیر ئەکەم بەرهەمی ئەفسانەکان یەکێکە ڕیگای هــەرکـەس بەسیحرێک کێشراوە ئەگینا گــریانی نیوەشەو و پێکــەنینـی مەستانە یەکێکە ئــەم هـــەموو چــیرۆکــە هــی دڵتەنـگی گرفتارانە ئەگینا لە ڕۆژی یەکەمی دونیاوە داو و دانە یەکێکە ئـــــەگــەر لـــەمن دەپرسی لـــەو مـــیهرەبــانیـە کــە من دەیزانم کەسی ناسراو لەبەر دەرگای ئەو ماڵە و کەسی نەناسراو یەکێکە ئــەم هــەموو شەڕ و کێشەیە بەهۆی کورت و بینیە ئەگەر نەزەرت پاککەیتەوە کەعبە و بتخانە یەکێکە عیشق وەک ئــاگــــرە و مـاڵ وێرانی هەیە لە لای ئاگر دڵی مۆم و باڵی پەپولە یەکێکە هر مرد شتر دار اویس قرنی نیست هر سنگ و گلی گوهر نایاب نگردد هر احمد و محمود رسول مدنی نیست با مرده دلان پند مده خویش نیازار زیرا که ابوجهل مسلمان شدنی نیست با مرد خدا پنجه میفکن چو نمرود این جسم خلیل است آتش زدنی نیست جایی که برادر به برادر نکند رحم بیگانه برای تو برادر شدنی نیست صد بار اگر دایه به طفل تو دهد شیر غافل مشو ای دوست که مادر شدنی نیست پیش ما سوختگان مسجد و میخانه یکـیست حرم و دیر یکی، سبحه و پیمانه یکیست هر کسی قصه‌ی شوقش به زبانی گوید چون نکو می‌نگرم حاصل افسانه یکیست ره‌ی هرکس به فسونی زده آن شوخ ار نه گریه‌ی نیمه شب و خنده‌ی مستانه یکیست اینهمه قصه ز سودای گرفتاران است ور نه از روز ازل دام یکی،دانه یکیست گر زمن پرسی از آن لطف که من می‌دانم آشنا بر در این خانه و بیگانه یکیست اینهمه جنگ و جدل حاصل کوته‌نظری است گر نظر پاک کنی کعبه و بتخانه یکیست عشق آتش بود و خانه ‌خرابی دارد پیش آتش دل شمع و پر پروانه یکیست